Mijn eerste loopwedstrijd in Afrika. En wel in Marokko. Relatief kort op de Marathon van Valencia kostte de voorbereiding van een halve marathon mij niet heel veel tijd.
Samen met Paul, mijn dochter Elsa haar vriend, zijn vader Etienne, en mijn vriend Louis stonden wij te samen met een paar duizend enthousiastelingen op de vroege ochtend van 28 januari aan de start van de halve marathon van Marrakech. De zon scheen volop die dag en was het bij aanvang om 8.30 een graad of 12, gaande de loop was ik heel blij dat ik zo minimaal mogelijk gekleed was. We liepen om de hele stad heen, eerst met uitzicht op de besneeuwde Atlas toppen, ongeveer 50 km van Marrakech vandaan, vervolgens zon in de rug en dat was heerlijk, merkte ik dat het lopen makkelijker ging. Aan mijn kilometer tijden was dat ook te zien, ging sneller. Werd warmer en warmer en na 1.50.07 kwam ik in goede conditie over de finish. Mijn hardloopshirt kon ik wel uitwringen van het zweet. Lisette en Karlijn stonden aan de finish ons op te wachten. Een omhelzing bleef achterwege om begrijpelijke redenen.
Paul liep zijn eerste halve marathon net boven de 2 min., en Etienne volgde kort daarna. Ook Louis kwam voldaan over de finish en was tevreden met zijn resultaat.
En nu op naar een volgende uitdaging: en dat wordt.... Dublin Marathon op zaterdag 28 oktober 2017
donderdag 11 mei 2017
dinsdag 24 januari 2017
Valencia Maraton 20 november 2016
Ben me ervan bewust dat ik niet een leger volgers heb, maar zij die mij wel volgen moeten gedacht hebben dat hij de marathon niet gelopen heeft. Gelukkig is het tegendeel waar. Alleen was het er nog niet van gekomen om een blog te schrijven. Inmiddels bijna 2 maanden geleden dat we met een groepje fanatiekelingen naar Valencia trokken. Speciaal voor hen die alleen in de tijd geïnteresseerd zijn, hierbij mijn eindtijd 3.59.11. Onder de 4 uur en daar was ik blij mee. Na Rotterdam april 2016, waar ik ruim boven de 4 uur en met heel veel moeite over de finish kwam was dit toch weer een goed resultaat. Al weer mijn zesde marathon.


Iedere marathon heeft zijn bijzonderheden. Dit keer was het bijzonder dat zowel bij de heenreis als ook bij de terugreis een aantal grote keniaanse marathonlopers in hetzelfde vliegtuig als wij zaten. Zo mocht ik de hand schudden van Geoffrey Mutai, winnaar van New York en Berlijn marathon. Tijdens de Valencia Marathon stapte hij halverwege uit. En op de terugvlucht zat ik zelfs naast de winnaar van de marathon, Victor Kipchirchir.
![]() |
| Links Geoffrey Mutai |
![]() |
| links 3.59 en rechts 2.07 |
Citaat uit "Hardloopnieuws":
Bij de mannen is de winst voor Victor Kipchirchir met 2.07.39 u. Er zijn veel sterke Kenianen in Valencia, maar Kipchirchir heeft de beste benen. Er zijn 13 mannen met betere persoonlijke records dan de latere winnaar, plus debutanten met halve marathontijden vlot onder het uur in deze sterk bezette marathon. Geoffrey Mutai verdwijnt uit de race en de winnaar laat ook favorieten als Gilbert Yegon, Peter Kirui en de winnaar van vorig jaar John Mwangangi kansloos. De mannen lopen in het begin een hoog tempo met een doorkomst halverwege van 1.02.31 u. Op 40 kilometer zijn er nog drie kanshebbers voor de zege en Kipchirchir kan Yegon (2.08.04) en Kirui (2.08.12) kwijtspelen. Beide winnaars hebben dit jaar ook al een voorjaarsmarathon gewonnen en zij maken nu opnieuw flink progressie. Ayabei was de snelste in Barcelona en Kipchirchir in Santiago (Chili). In totaal zijn er 19.000 deelnemers in Valencia

Het herstel na de marathon verloopt goed, na de gebruikelijk paar dagen spierpijn. En na 1-2 weken gaat er weer langzaam gelopen worden. Op naar een volgende uitdaging, of beter gezegd een halve uitdaging. De halve marathon van Marrakech in Marokko staat voor zondag 29 januari 2017 op het programma.
zondag 6 november 2016
Maraton Valencia Trinidad Alfonso 2016 voorbereiding bijna ten einde
Nog minder dan twee weken te gaan en dan sta ik voor de 6e keer aan de start van een marathon.

De voorbereiding de afgelopen drie maanden had de beste weersomstandigheden die je je maar kan voorstellen, de maanden augustus en september waren warm tot heel warm, zelfs de avonden. En in oktober was het ook nog heel aangenaam loop weer. Vooral het achterwege blijven van regen en wind maakte het eigenlijk perfect. De trainingen zijn ook goed verlopen, gelukkig geen enkele last van blessures en de lange duurlopen allemaal kunnen doen, vooral dit laatste aspect was tijdens de laatste voorbereiding voor Rotterdam marathon wat minder geweest. Heb de eerste weken tevens meer aandacht besteed aan bovenbeen krachttraining.
Al met al de meeste trainingsuren ooit in een marathon voorbereiding kunnen maken, voor de cijfer freaks: de maand oktober spande de kroon met 27 1/2 uur echte looptraining, in september 22 uur en de maand augustus 14 uur. Totaal uitkomend op bijna 65 loopuren. Dat verdeeld over vier trainingsmomenten in de week. Het betekende wel een heel gepuzzel met de agenda en het inplannen van de andere gezinsactiviteiten. Waarvoor dank aan het thuisfront. Door de trainers van Athletic Point zijn we als groep goed begeleid afgelopen periode, ook daarvoor mijn dank.

Het aantal nog te zetten krulletjes in het schema is bijna voorbij. Slechts een paar kleine loopjes resteren.

De voorbereiding de afgelopen drie maanden had de beste weersomstandigheden die je je maar kan voorstellen, de maanden augustus en september waren warm tot heel warm, zelfs de avonden. En in oktober was het ook nog heel aangenaam loop weer. Vooral het achterwege blijven van regen en wind maakte het eigenlijk perfect. De trainingen zijn ook goed verlopen, gelukkig geen enkele last van blessures en de lange duurlopen allemaal kunnen doen, vooral dit laatste aspect was tijdens de laatste voorbereiding voor Rotterdam marathon wat minder geweest. Heb de eerste weken tevens meer aandacht besteed aan bovenbeen krachttraining.
![]() |
| Stefan, Peter, Arjen, Bart, Bertus en Michel tijdens lange duurloop |
Al met al de meeste trainingsuren ooit in een marathon voorbereiding kunnen maken, voor de cijfer freaks: de maand oktober spande de kroon met 27 1/2 uur echte looptraining, in september 22 uur en de maand augustus 14 uur. Totaal uitkomend op bijna 65 loopuren. Dat verdeeld over vier trainingsmomenten in de week. Het betekende wel een heel gepuzzel met de agenda en het inplannen van de andere gezinsactiviteiten. Waarvoor dank aan het thuisfront. Door de trainers van Athletic Point zijn we als groep goed begeleid afgelopen periode, ook daarvoor mijn dank.

Het aantal nog te zetten krulletjes in het schema is bijna voorbij. Slechts een paar kleine loopjes resteren.
zaterdag 2 juli 2016
Rotterdam Marathon.....de dag zelf...hoe het afliep.
Vol met energie en enthousiasme richting startvak, voorafgaand was de kleedruimte toegankelijkheid matig en uiteindelijk buiten verkleed en nog al wat drukte om in juiste startvak te komen.
Na het gebruikelijke "we never walk alone" het verlossende startschot. Via de Coolsingel, de Erasmus brug richting Feyenoord stadium en verder. Het voelde goed en ook de weersomstandigheden waren gunstig met redelijke temperatuur en weinig wind. Ook het eten en drinken ging volgens plan. Groot was mijn verbazing toen ik rond de 25 km. bij een licht vals plat moeheid en zwaarte in mijn bovenbenen ging voelen. Hoe kan dat nu?? Werd zelfs zo erg dat ik rond de 30 km even overwoog om uit te stappen bij de Coolsingel. Mijn hoop en ambitie om een nieuw PR te gaan lopen begon af te brokkelen. Toch weet ik nog heel goed dat ik besloot om rechts af te gaan richting Blaak, doorgaan dus voor de laatste 10 km.. Never give up weerklonk in mijn hoofd, denkend aan het filmpje van Drummond, de amerikaanse athletiek loper die tijdens een 400 meter een hamstring scheurde. Werd een moeizame 10 km., deed me denken aan mijn eerste marathon in New York. Aangemoedigd door het enthousiaste publiek in Rotterdam kwam de finish in zicht, afwisselend dribbelend, wandelend en opnieuw weer doorgaan. Met netjes hardlopen had het weinig meer te maken. Zag een tijd binnen de 4 uur voorbijgaan en dan maakt het eigenlijk ook niet zo veel meer uit. Uiteindelijk al filmpjes en foto's makend de finish passerend. Ook wel eens leuk. Eindtijd: Mijn tijd was op zich helemaal niet zo slecht, maar toch.......mijn doel niet echt gehaald. Vond het wel opvallend dat ik vrij snel weer bij mijn positieve was, echt uitgeput was ik niet, was vooral het zware en nog eens zware gevoel in mijn bovenbenen. Die wilden echt niet verder.
Leuk moment was wel dat aan de finish Ahmed Aboutaleb, burgemeester van R dam stond om finishers te feliciteren en ze een hart onder de riem te steken. Nu dat laatste had ik wel nodig.
De dagen en eigenlijk ook weken daarna heb ik me suf geprakkiseerd hoe het zo heeft kunnen gebeuren. Toch een te snelle eerste helft? Te weinig gegeten of gedronken? Te weinig lange duurlopen gelopen? Of te weinig kracht/spiervolume bovenbenen? Of leeftijd? Of een combinatie? Zijn er factoren die ik kan beïnvloeden? Met een aantal mensen in mijn omgeving gesproken en eenduidige oorzaak zal er niet zijn.
Hoe verder, was dit nu mijn vijfde en tevens laatste marathon geweest. Eerst maar de normale herstelperiode na een marathon afwachten. En dat herstel ging goed en dan gaat her van lieverlee toch weer borrelen. In de omgeving worden plannen voor een najaarsmarathon gemaakt.
Na veel wikken en wegen knoop doorgehakt, 20 november 2016: 36 MARATON VALENCIA TRINIDAD ALFONSO.
Na het gebruikelijke "we never walk alone" het verlossende startschot. Via de Coolsingel, de Erasmus brug richting Feyenoord stadium en verder. Het voelde goed en ook de weersomstandigheden waren gunstig met redelijke temperatuur en weinig wind. Ook het eten en drinken ging volgens plan. Groot was mijn verbazing toen ik rond de 25 km. bij een licht vals plat moeheid en zwaarte in mijn bovenbenen ging voelen. Hoe kan dat nu?? Werd zelfs zo erg dat ik rond de 30 km even overwoog om uit te stappen bij de Coolsingel. Mijn hoop en ambitie om een nieuw PR te gaan lopen begon af te brokkelen. Toch weet ik nog heel goed dat ik besloot om rechts af te gaan richting Blaak, doorgaan dus voor de laatste 10 km.. Never give up weerklonk in mijn hoofd, denkend aan het filmpje van Drummond, de amerikaanse athletiek loper die tijdens een 400 meter een hamstring scheurde. Werd een moeizame 10 km., deed me denken aan mijn eerste marathon in New York. Aangemoedigd door het enthousiaste publiek in Rotterdam kwam de finish in zicht, afwisselend dribbelend, wandelend en opnieuw weer doorgaan. Met netjes hardlopen had het weinig meer te maken. Zag een tijd binnen de 4 uur voorbijgaan en dan maakt het eigenlijk ook niet zo veel meer uit. Uiteindelijk al filmpjes en foto's makend de finish passerend. Ook wel eens leuk. Eindtijd: Mijn tijd was op zich helemaal niet zo slecht, maar toch.......mijn doel niet echt gehaald. Vond het wel opvallend dat ik vrij snel weer bij mijn positieve was, echt uitgeput was ik niet, was vooral het zware en nog eens zware gevoel in mijn bovenbenen. Die wilden echt niet verder.
Leuk moment was wel dat aan de finish Ahmed Aboutaleb, burgemeester van R dam stond om finishers te feliciteren en ze een hart onder de riem te steken. Nu dat laatste had ik wel nodig.
De dagen en eigenlijk ook weken daarna heb ik me suf geprakkiseerd hoe het zo heeft kunnen gebeuren. Toch een te snelle eerste helft? Te weinig gegeten of gedronken? Te weinig lange duurlopen gelopen? Of te weinig kracht/spiervolume bovenbenen? Of leeftijd? Of een combinatie? Zijn er factoren die ik kan beïnvloeden? Met een aantal mensen in mijn omgeving gesproken en eenduidige oorzaak zal er niet zijn.
Hoe verder, was dit nu mijn vijfde en tevens laatste marathon geweest. Eerst maar de normale herstelperiode na een marathon afwachten. En dat herstel ging goed en dan gaat her van lieverlee toch weer borrelen. In de omgeving worden plannen voor een najaarsmarathon gemaakt.
Na veel wikken en wegen knoop doorgehakt, 20 november 2016: 36 MARATON VALENCIA TRINIDAD ALFONSO.
zaterdag 9 april 2016
Rotterdam Marathon 2016 parcour
Voor de volledigheid van het verhaal de route in beeld. Kwam op de expo nog een collega tegen, Gerard H.: voor al uw vragen en loop problemen.
Het feest kan beginnen, ben er klaar voor. Morgenochtend 7.51 met de trein van Vleuten naar dit keer niet Goejanverwelle maar Rotterdam, Het "we never walk alone" begint al langzaam in mijn hoofd te klinken.
Het feest kan beginnen, ben er klaar voor. Morgenochtend 7.51 met de trein van Vleuten naar dit keer niet Goejanverwelle maar Rotterdam, Het "we never walk alone" begint al langzaam in mijn hoofd te klinken.
Rotterdam marathon 10 april 2016
Het aftellen is begonnen, nog minder dan 24 uur voor de start van mijn 5e marathon. Het lijkt routine te worden, maar dat is het zeker niet. Weliswaar ga ik Rotterdam voor de 2e keer doen, maar het is en blijft gewoon een hele lange afstand. Gisteren mijn startnummer opgehaald.
![]() |
| ....the Wall of fames...... |
![]() |
| ...snelle haas voor de laatste 200 meter.... |
CPC Loop Den Haar en dehalvevandeHaar voorjaar 2016
Hoewel bekend dat je in een voorbereiding voor een marathon eigenlijk geen wedstrijdlopen moet doen kon ik het toch niet nalaten om op 6 maart 2016 mee te doen aan de City Pier City Loop in Den Haag. Het weer was aan de frisse kant en vooral het deel langs de Noordzee met de nodige meters omhoog was pittig, uiteindelijk een tijd van 1.44.16, geen PR, maar gezien stadium van voorbereiding best tevreden. De dagen daarna wel nodig gehad om te herstellen.
De weken daarna langzaam opbouwen naar de langste duurloop in de voorbereiding naar Rotterdam. 's Ochtends vroeg, 20 maart met de trein naar Goejanverwelle en daarna ruim 34 km teruglopen naar station Vleuten. Met dank aan de catering onderweg.
![]() |
| de laatste van de 34 kilometers, eenzaam op kop |
De laatste grote voorbereiding was op 28 maart, de 1/2 Marathon van Haarzuilens, 2 rondjes van een 1/4 marathon, waarbij de 2e een zwaar stuk had met volle wind tegen dwars door een weiland. Mijn tijd was een klein succesje, verbetering van parkoers pr voor mij, met een tijd van 1.46.45. Wat vooral prettig was dat er de dagen daarna nauwelijks spierreactie was. Met nog 2 weken te gaan voor de marathon van Rotterdam was het nu een kwestie van heel blijven, afbouwen en rusten.
Abonneren op:
Posts (Atom)
















