zondag 9 december 2018

Loop van Leidse Rijn, Utrecht Urban Trail en Ermeloop Zomer 2018

Peter en Shirley
Na de 10 km van IJsselstein mei 2018 toch iets te overmoedig geworden, zich uitend in weer wat meer gevoeligheid in de knie. Snel tandje terug gedaan met de intensiteit en kon me zo toch opmaken voor de 15 km van de Loop van Leidse Rijn op 3 juni 2018. Het was een warme middag en mede daarom bewust gekozen voor een langzame start. Samen met Michiel Bakker, een marathon loopmaatje, namen we ons voor om ons niet gek te laten maken door de warmte. Hoewel het behoorlijk zweten was onderweg hadden we een goede loop samen. Met als finish tijd voor mij  1.24.00. En nog belangrijker, mijn knie hield zich goed. Na de afloop kwamen we nog een bekende tegen, Shirley, zij had een mooie 10 km gelopen. Proficiat.

Michel B. en Peter
Als teken van het goede herstel stond ik samen met Ron Booij een week later al weer aan de start bij een ander loopevenement. Dit keer de Utrecht Urban Trail. Voor mij een nieuw loopgebeuren. Voor de loop ondeskundigen onder ons, bij een stads Urban Trail gaat het niet om tijd maar om het beleven. Je loopt oa door winkels, theaters en cafe's. Waarbij voor wie dat wil er ook nog vermaak onderweg kan zijn. Hiermee kwam ik op locaties en straatjes in Utrecht waar ik nog nooit geweest was. |De vele trappetjes op en af waren een goede testcase voor mijn onderstel. Al met al een leuk gebeuren. Tijd registratie is niet van belang en daarom dit keer geen tijd.

Peter en Ron

Volgend doel (letje) was om bij de Ermeloop op 18 augustus, een wat snellere 10 km. zien te lopen.
Deze loop wordt georganiseerd door mijn hardloopleermeester en vriend Gerard Peek. Een paar jaar geleden is hij verhuisd naar Ermelo en kon het organiseren van hardloopevenementen toch niet laten. Met als resultaat een avondloop in en rond het dorpje Ermelo. Samen met een paar loopmaatjes was het echt een avondje uit. Waarbij Stefan en Michiel de trailvariant liepen en Arjan en ik de 10 km.. Dat betekende 2 rondjes van 5 km.. Ook nu was het een warm gebeuren wat gepaard ging met veel vochtverlies. De laatste paar honderd meters werd een echte eindsprint daar ik sinds lange tijd weer eens onder de 50 min. kon lopen. Hijgend en puffend kwam ik over de finish in een netto tijd van 49.45, hiermee 12e wordend in categorie M55 en daarboven. De eerlijkheid dient mij te zeggen dat ik niet weet hoe groot die categorie was. De laatste keer dat ik in wedstrijdverband onder de 50 minuten had gelopen was in 2014 geweest, Vechtloop van Maarssen, in een tijd van 46.30. Snel rekenend betekend dit een minuut verval per jaar ouder worden.
Is dit normaal? Is dit goed of slecht? Ik was in ieder geval dik tevreden.
Realiseer me wel dat een absoluut PR op de 10 km er niet meer in zal zitten (Singelloop 2012 in een tijd van 44.44)

Stefan, Peter, Arjan en Michel
Peter en Gerard


Kan me nog goed herinneren dat ik na de finish letterlijk op de schouders van Gerard stortte om bij te komen, wat gelukkig snel lukte. Een mooi moment.

maandag 21 mei 2018

IJsselstein 10 km, 19 mei 2018

Eigenlijk had ik in mijn hoofd om in IJsselstein een halve marathon te lopen, maar merkte de afgelopen weken toch iets meer gevoeligheid na het lopen aan de linker knie en daarom toch besloten om voor de tien te gaan. Altijd leuk om in het kleine dorpje vlakbij te lopen. Mijn loopoverzicht liet zien dat ik in 2010 daar een keer de 10 in 47.35 had gelopen en in 2011 47.19. De omstandigheden deze keer waren buitengewoon, 10-11 graden, nauwelijks wind en bewolkt.Wat wil je nog meer.
Het lopen ging prima, samen met loopvriend Frits en zijn dochter en vriend liepen we alle vier een hele mooie tijd. Zelf voelde ik me heel goed tijdens het lopen en had aan het eind nog flink wat energie over. Finish tijd was 50.46, netto. Wel wat langzamer dan een paar jaar geleden, maar het gevoel was heel goed en daarbij toch wel een paar jaar ouder geworden.

Vandaag de 21e mei een flinke training er over heen, ruim 12 km, maar dit keer heel erg warm, dat scheelt toch wel. Even leek het erop dat ik deze dag een deel met de Roparun kon meedoen, door uitvallers van een bevriend loopmaatje zijn team was ik mogelijk invaller, gelukkig voor hen konden ze het intern oplossen, zelf had ik wel heel bijzonder gevonden om een deel van deze estafettewedstrijd te kunnen meelopen. De volgende wedstrijd voor mij staat zondag 3 juni gepland, de LoopvanLeidsche Rijn, dat moet dan 15 km gaan worden. Zie er naar uit, want dat betekent weer een stap verder naar herstel.

maandag 16 april 2018

De Tien van De Haar 2 april 2018

Op zondag 25 maart was het plan om mijn "rentree" te maken, de PPP loop bij Fysiotherapie praktijk van Leeuwen in De Meern. De bedoeling was om de 8 km te lopen, maar had nog voldoende energie over om een extra 5 km te lopen, daarmee uitkomend op bijna 13 km.. Voor de liefhebbers in een tijd van 1.07.14. Dat zijn nu zaken waar je weer energie van krijgt. Dit smaakt naar meer.

Was eind maart voldoende krachtig en hersteld om me in te schrijven voor de Tien van De Haar op 2 april 2018. Een halve marathon was nog niet verstandig. Wist dochter Elsa en haar vriend Paul te motiveren hiervoor en dat was een extra boost om gedrieen een leuke middag hiervan te maken. Niet eerder hadden we met zijn drieen gelopen.
En ook dit keer voor mij voelde het als een soort "come back", dit maal in een veel groter evenement dan de PPP loop.

Met elkaar liepen we een vlakke race met als doel onder de 52 min. binnen te komen op het centrum van Haarzuilens, locaal bekend als de Brink. En dat ging goed, Elsa had zelfs de laatste km. nog energie over en kwam als eerste van ons over de finisch.
Zelf stopte mijn tijd bij 50.33 min., geen toptijd, maar was tevreden hiermee. Had de laatste maanden niet meer zo ver en met die snelheid kunnen lopen. En vooral de dagen daarna was de reactie van mijn knie gunstig. Niet 100% klachtenvrij, maar veel beter dan daarvoor.

VLNR ?, Peter, Paul en Elsa


En daar bleef het niet bij. De training en afstanden langzaam opgehoogd en half april alweer 2 x 15 km met vlak schema gelopen.
Voor de komende weken staat de LoopvanLeidseRijn op 3 juni op het programma, 10 of 15 km., en wie weet over een paar weken op 19 mei de halve van IJsselstein, dat zou toch te mooi om waar te zijn. En daarna......?
Een najaarsmarathon in binnen of buitenland lonkt, maar 15 km is nog lang geen 42 km. en 195 meter.

Wil dit blog afsluiten met de opmerking dat ik de blog schrijf op de dag van de Boston marathon, waarbij Abdi Nageeye stunt met een zevende plaats. Fikse kou, harde wind en gigantische hoosbuien maakten de Boston marathon ongelooflijk zwaar. De winnaar werd Yuki Kawauchi in 2.15.58.
Wil ik daar ooit een keer bij zijn? Of zal ik daar ooit een keer bij zijn? De tijd zal het leren.


donderdag 26 oktober 2017

Blessure leed

Helaas heb ik er de afgelopen maanden ook een keer fors aan moeten wennen hoe het is om geblesseerd te zijn. Aanvankelijk leek het slechts wat overbelasting van mijn li knie, maar rustiger aandoen en ontzien gaf maar beperkte verbetering. Dus mijn bevriende fysiotherapeut Hans ingeschakeld, meestal helpt dat snel. Niet dit keer helaas.
Maar eerst nog een korte terugblik op 1e helft 2017. Herstel van marathon Valencia ging gewoon goed, rustig afgetrained en al spoedig kwam de planning voor Dublin marathon, 29 oktober 2017. Een mooi relatief vlak parcours, met een verwacht gunstig klimaat. En dat samen met een paar loopmaatjes, Michel (2x) en Stefan, zodat we nog wat Dublin vertier konden meemaken.

Op 17 april liep ik de halve marathon van Haarzuilens, rustig aan liep ik naar 1.55.45. Fungeerde als haas voor iemand die voor het eerst een halve zou lopen en graag onder de 2 uur wilde lopen. En een kleine maand later op 21 mei de LoopvanLeidsche Rijn, de 15 km., ook hierbij lekker gelopen naar een tijd van 1.14.32. Geen PR, maar best tevreden.

Gaandeweg in juni begon ik wat lichte klachten aan de voorzijde van mijn li knie te krijgen, maar ach, wat denk je, pijntje hier pijntje daar. Niet zeuren. Vakantie kwam er aan, maar ook tijdens de vakantie had ik toch het idee dat mijn knie niet echt beter werd, dit terwijl ik duidelijk minder liep. Eenmaal terug in Nederland liep ik op zondag 20 augustus ruim 19 km., richting marathon schema voor Dublin. Was in regio Soesterduinen en Amersfoort. Daags daarna bij fysiotherapeut was mijn linker knie fors gezwollen en een ernstig gezicht van Hans daarbij, schrok er zelf ook van. Rust, veel minder lopen en afwachten. Maar dat was helaas niet voldoende. Was het slijtage? Meniscus? Of een combinatie? Wat wel een beetje dom was bleek de staat van mijn schoeisel te zijn. Maar was dat het alleen? Met slechts nieuwe schoenen aanschaffen bleek ik er niet te zijn. Wel gedaan uiteraard. Veel hardlopen was er deze periode niet bij. De overtollige energie probeerde ik kwijt te raken door mijn racefiets te pakken. Tevens regelmatig samen met Lisette steeds langere wandelingen makend in de omgeving. Het was een goede training voor de stevige tochten die ons in Afrika over een paar maanden te wachten stonden.

Eind oktober toch naar Dublin gegaan, had tenslotte een startnummer en alles was geboekt. Samen met Michel C. aan de start en de eerste 7.43 km meegelopen. De sfeer en enthousiasme van het publiek was mooi. Kostte moeite om uit te stappen, maar was toch echt verstandiger. Daarna bij 40 km. punt weer ingestapt om andere Michel te assisteren tot aan de finish. Ben zelf nog nooit zo fris en helder gefinished bij een marathon, ook wel eens leuk. Het geheel in Dublin voor en na de marathon met elkaar was een leuke belevenis.

Na terugkomst in Nederland diagnostiek laten doen, eerst een gewone rontgen foto die gelukkig geen tekenen van slijtage liet zien, maar de MRI van 7 november liet helaas toch een binnen meniscusprobleem zien. Toch een tegenvaller maar wel een verklaring voor de klachten en het feit dat klachten blijven bestaan. Orthopaed bezocht met een korte maar krachtige boodschap: als u geopereerd wil worden dan is dat goed, maar garantie gaat u niet krijgen.

Probeerde te wennen aan het idee, wil ik blijven hardlopen en in welke intensiteit, hoe krijg ik de dingen rond een OK gepland? Half december hakte ik de knop door, klachten bleven bestaan en knie wilde maar niet slinken qua zwelling. Afspraak gemaakt om op 1 maart 2018 te laten opereren. Eerst gelukkig jan./febr. 2018 met vakantie waarbij de beklimming van een 3000 meter hoge bergvulkaan in Oost Congo op het programma staat. Dat was toch echt een prioriteit.
Het ging die periode wonderbaarlijk goed, klachten namen fors af, kon zelfs weer op mijn knieen hurken, iets wat maanden niet mogelijk was geweest. Wat was wijsheid aangaande wel/niet opereren? Heel voorzichtig begon ik half februari met hardlopen, 4-5 km per keer, van lieverlee uitbreiden naar meer km.. Al met al te weinig klachten (of is het motivatie ?) om te laten opereren, OK dus afgezegd. Van lieverlee meer km. makend, op 20 maart zelfs 10 km., met zeer weinig reactie.

Zou het dan toch zonder OK goed gaan komen? Durfde het bijna niet te geloven.

donderdag 11 mei 2017

Marrakech 28 januari 2017

Mijn eerste loopwedstrijd in Afrika. En wel in Marokko. Relatief kort op de Marathon van Valencia kostte de voorbereiding van een halve marathon mij niet heel veel tijd.
Samen met Paul, mijn dochter Elsa haar vriend, zijn vader Etienne, en mijn vriend Louis stonden wij te samen met een paar duizend enthousiastelingen op de vroege ochtend van 28 januari aan de start van de halve marathon van Marrakech. De zon scheen volop die dag en was het bij aanvang om 8.30 een graad of 12, gaande de loop was ik heel blij dat ik zo minimaal mogelijk gekleed was. We liepen om de hele stad heen, eerst met uitzicht op de besneeuwde Atlas toppen, ongeveer 50 km van Marrakech vandaan, vervolgens zon in de rug en dat was heerlijk, merkte ik dat het lopen makkelijker ging. Aan mijn kilometer tijden was dat ook te zien, ging sneller. Werd warmer en warmer en na 1.50.07 kwam ik in goede conditie over de finish. Mijn hardloopshirt kon ik wel uitwringen van het zweet. Lisette en Karlijn stonden aan de finish ons op te wachten. Een omhelzing bleef achterwege om begrijpelijke redenen.
Paul liep zijn eerste halve marathon net boven de 2 min., en Etienne volgde kort daarna. Ook Louis kwam voldaan over de finish en was tevreden met zijn resultaat.


En nu op naar een volgende uitdaging: en dat wordt.... Dublin Marathon  op zaterdag 28 oktober 2017

dinsdag 24 januari 2017

Valencia Maraton 20 november 2016



Ben me ervan bewust dat ik niet een leger volgers heb, maar zij die mij wel volgen moeten gedacht hebben dat hij de marathon niet gelopen heeft. Gelukkig is het tegendeel waar. Alleen was het er nog niet van gekomen om een blog te schrijven. Inmiddels bijna 2 maanden geleden dat we met een groepje fanatiekelingen naar Valencia trokken. Speciaal voor hen die alleen in de tijd geïnteresseerd zijn, hierbij mijn eindtijd 3.59.11. Onder de 4 uur en daar was ik blij mee. Na Rotterdam april 2016, waar ik ruim boven de 4 uur en met heel veel moeite over de finish kwam was dit toch weer een goed resultaat. Al weer mijn zesde marathon.





Iedere marathon heeft zijn bijzonderheden. Dit keer was het bijzonder dat zowel bij de heenreis als ook bij de terugreis een aantal grote keniaanse marathonlopers in hetzelfde vliegtuig als wij zaten. Zo mocht ik de hand schudden van Geoffrey Mutai, winnaar van New York en Berlijn marathon. Tijdens de Valencia Marathon stapte hij halverwege uit. En op de terugvlucht zat ik zelfs naast de winnaar van de marathon, Victor Kipchirchir.

Links Geoffrey Mutai
links 3.59 en rechts 2.07

Citaat uit "Hardloopnieuws":

Bij de mannen is de winst voor Victor Kipchirchir met 2.07.39 u. Er zijn veel sterke Kenianen in Valencia, maar Kipchirchir heeft de beste benen. Er zijn 13 mannen met betere persoonlijke records dan de latere winnaar, plus debutanten met halve marathontijden vlot onder het uur in deze sterk bezette marathon. Geoffrey Mutai verdwijnt uit de race en de winnaar laat ook favorieten als Gilbert Yegon, Peter Kirui en de winnaar van vorig jaar John Mwangangi kansloos. De mannen lopen in het begin een hoog tempo met een doorkomst halverwege van 1.02.31 u. Op 40 kilometer zijn er nog drie kanshebbers voor de zege en Kipchirchir kan Yegon (2.08.04) en Kirui (2.08.12) kwijtspelen. Beide winnaars hebben dit jaar ook al een voorjaarsmarathon gewonnen en zij maken nu opnieuw flink progressie. Ayabei was de snelste in Barcelona en Kipchirchir in Santiago (Chili). In totaal zijn er 19.000 deelnemers in Valencia






Het herstel na de marathon verloopt goed, na de gebruikelijk paar dagen spierpijn. En na 1-2 weken gaat er weer langzaam gelopen worden. Op naar een volgende uitdaging, of beter gezegd een halve uitdaging. De halve marathon van Marrakech in Marokko staat voor zondag 29 januari 2017 op het programma.



zondag 6 november 2016

Maraton Valencia Trinidad Alfonso 2016 voorbereiding bijna ten einde

Nog minder dan twee weken te gaan en dan sta ik voor de 6e keer aan de start van een marathon.





De voorbereiding de afgelopen drie maanden had de beste weersomstandigheden die je je maar kan voorstellen, de maanden augustus en september waren warm tot heel warm, zelfs de avonden. En in oktober was het ook nog heel aangenaam loop weer. Vooral het achterwege blijven van regen en wind maakte het eigenlijk perfect. De trainingen zijn ook goed verlopen, gelukkig geen enkele last van blessures en de lange duurlopen allemaal kunnen doen, vooral dit laatste aspect was tijdens de laatste voorbereiding voor Rotterdam marathon wat minder geweest. Heb de eerste weken tevens meer aandacht besteed aan bovenbeen krachttraining.

Stefan, Peter, Arjen, Bart, Bertus en Michel tijdens lange duurloop

Al met al de meeste trainingsuren ooit in een marathon voorbereiding kunnen maken, voor de cijfer freaks: de maand oktober spande de kroon met 27 1/2 uur echte looptraining, in september 22 uur en de maand augustus 14 uur. Totaal uitkomend op bijna 65 loopuren. Dat verdeeld over vier trainingsmomenten in de week. Het betekende wel een heel gepuzzel met de agenda en het inplannen van de andere gezinsactiviteiten. Waarvoor dank aan het thuisfront. Door de trainers van Athletic Point zijn we als groep goed begeleid afgelopen periode, ook daarvoor mijn dank.



Het aantal nog te zetten krulletjes in het schema is bijna voorbij. Slechts een paar kleine loopjes resteren.