In de zomer maanden zat het er al een beetje aan te komen. Hoewel niet het ultieme doel om nog een keer een marathon te kunnen lopen ging het lopen steeds beter, met ook langere afstanden. De zomer van 2018 was prachtig qua weer, wel warm en zonnig, maar uitermate droog van karakter. En toen op een donderdag om precies te zijn 9 augustus liep ik probleemloos 20 km., weet nog dat ik die laatste km tegen me zelf aan het praten was van als ik de 20K goed vol maak ik me als een soort van beloning ga inschrijven voor Athene Marathon op 11 november 2018.
Met mijn loopmaatjes was al meer over Athene gesproken en Michel had zich al ingeschreven en een appartement geregeld. Athene marathon inschrijving is relatief goedkoop, zo'n 40 euro, dus mocht het toch in de verdere voorbereiding niet goed gaan dan is dat geen mega bedrag. Moet er wel bij vertellen dat een ticket er nog wel bij komt.
Vanaf moment van inschrijven had ik nog 3 maanden om me voor te bereiden voor ruim 2 x 20K. In feite liep ik hiermee een paar weken voor op een gebruikelijk marathon schema. Maar dat was ook wel nodig door een 2 tal vakantie onderbrekingen in de maanden september en oktober.
De opbouw naar langere duurlopen ging volgens plan en dit ondanks de onderbrekingen. In de maand augustus werd er 148 km, september 159 km en in oktober 190 km gelopen. Als maximale lange duurloop werd op 20 oktober 30 km gelopen, maar ook op 27 oktober werd er nog ruim 27 km gelopen. Had liever in die periode een keer 34 - 36 km willen lopen maar had toch voldoende vertrouwen in een succesvolle marathon. En niet onbelangrijk: geen pijntjes hier of pijntjes daar.
En zo vertrok ik donderdag avond 8 november naar Athene met mijn hardloopschoenen aan.
zondag 9 december 2018
Loop van Leidse Rijn, Utrecht Urban Trail en Ermeloop Zomer 2018
 |
| Peter en Shirley |
 |
| Michel B. en Peter |
 |
| Peter en Ron |
Volgend doel (letje) was om bij de Ermeloop op 18 augustus, een wat snellere 10 km. zien te lopen.
Deze loop wordt georganiseerd door mijn hardloopleermeester en vriend Gerard Peek. Een paar jaar geleden is hij verhuisd naar Ermelo en kon het organiseren van hardloopevenementen toch niet laten. Met als resultaat een avondloop in en rond het dorpje Ermelo. Samen met een paar loopmaatjes was het echt een avondje uit. Waarbij Stefan en Michiel de trailvariant liepen en Arjan en ik de 10 km.. Dat betekende 2 rondjes van 5 km.. Ook nu was het een warm gebeuren wat gepaard ging met veel vochtverlies. De laatste paar honderd meters werd een echte eindsprint daar ik sinds lange tijd weer eens onder de 50 min. kon lopen. Hijgend en puffend kwam ik over de finish in een netto tijd van 49.45, hiermee 12e wordend in categorie M55 en daarboven. De eerlijkheid dient mij te zeggen dat ik niet weet hoe groot die categorie was. De laatste keer dat ik in wedstrijdverband onder de 50 minuten had gelopen was in 2014 geweest, Vechtloop van Maarssen, in een tijd van 46.30. Snel rekenend betekend dit een minuut verval per jaar ouder worden.
Is dit normaal? Is dit goed of slecht? Ik was in ieder geval dik tevreden.
Realiseer me wel dat een absoluut PR op de 10 km er niet meer in zal zitten (Singelloop 2012 in een tijd van 44.44)
 |
| Stefan, Peter, Arjan en Michel |
 |
| Peter en Gerard |
Kan me nog goed herinneren dat ik na de finish letterlijk op de schouders van Gerard stortte om bij te komen, wat gelukkig snel lukte. Een mooi moment.
maandag 21 mei 2018
IJsselstein 10 km, 19 mei 2018
Eigenlijk had ik in mijn hoofd om in IJsselstein een halve marathon te lopen, maar merkte de afgelopen weken toch iets meer gevoeligheid na het lopen aan de linker knie en daarom toch besloten om voor de tien te gaan. Altijd leuk om in het kleine dorpje vlakbij te lopen. Mijn loopoverzicht liet zien dat ik in 2010 daar een keer de 10 in 47.35 had gelopen en in 2011 47.19. De omstandigheden deze keer waren buitengewoon, 10-11 graden, nauwelijks wind en bewolkt.Wat wil je nog meer.
Het lopen ging prima, samen met loopvriend Frits en zijn dochter en vriend liepen we alle vier een hele mooie tijd. Zelf voelde ik me heel goed tijdens het lopen en had aan het eind nog flink wat energie over. Finish tijd was 50.46, netto. Wel wat langzamer dan een paar jaar geleden, maar het gevoel was heel goed en daarbij toch wel een paar jaar ouder geworden.
Vandaag de 21e mei een flinke training er over heen, ruim 12 km, maar dit keer heel erg warm, dat scheelt toch wel. Even leek het erop dat ik deze dag een deel met de Roparun kon meedoen, door uitvallers van een bevriend loopmaatje zijn team was ik mogelijk invaller, gelukkig voor hen konden ze het intern oplossen, zelf had ik wel heel bijzonder gevonden om een deel van deze estafettewedstrijd te kunnen meelopen. De volgende wedstrijd voor mij staat zondag 3 juni gepland, de LoopvanLeidsche Rijn, dat moet dan 15 km gaan worden. Zie er naar uit, want dat betekent weer een stap verder naar herstel.
Het lopen ging prima, samen met loopvriend Frits en zijn dochter en vriend liepen we alle vier een hele mooie tijd. Zelf voelde ik me heel goed tijdens het lopen en had aan het eind nog flink wat energie over. Finish tijd was 50.46, netto. Wel wat langzamer dan een paar jaar geleden, maar het gevoel was heel goed en daarbij toch wel een paar jaar ouder geworden.
Vandaag de 21e mei een flinke training er over heen, ruim 12 km, maar dit keer heel erg warm, dat scheelt toch wel. Even leek het erop dat ik deze dag een deel met de Roparun kon meedoen, door uitvallers van een bevriend loopmaatje zijn team was ik mogelijk invaller, gelukkig voor hen konden ze het intern oplossen, zelf had ik wel heel bijzonder gevonden om een deel van deze estafettewedstrijd te kunnen meelopen. De volgende wedstrijd voor mij staat zondag 3 juni gepland, de LoopvanLeidsche Rijn, dat moet dan 15 km gaan worden. Zie er naar uit, want dat betekent weer een stap verder naar herstel.
maandag 16 april 2018
De Tien van De Haar 2 april 2018
Op zondag 25 maart was het plan om mijn "rentree" te maken, de PPP loop bij Fysiotherapie praktijk van Leeuwen in De Meern. De bedoeling was om de 8 km te lopen, maar had nog voldoende energie over om een extra 5 km te lopen, daarmee uitkomend op bijna 13 km.. Voor de liefhebbers in een tijd van 1.07.14. Dat zijn nu zaken waar je weer energie van krijgt. Dit smaakt naar meer.
Was eind maart voldoende krachtig en hersteld om me in te schrijven voor de Tien van De Haar op 2 april 2018. Een halve marathon was nog niet verstandig. Wist dochter Elsa en haar vriend Paul te motiveren hiervoor en dat was een extra boost om gedrieen een leuke middag hiervan te maken. Niet eerder hadden we met zijn drieen gelopen.
En ook dit keer voor mij voelde het als een soort "come back", dit maal in een veel groter evenement dan de PPP loop.
Met elkaar liepen we een vlakke race met als doel onder de 52 min. binnen te komen op het centrum van Haarzuilens, locaal bekend als de Brink. En dat ging goed, Elsa had zelfs de laatste km. nog energie over en kwam als eerste van ons over de finisch.
Zelf stopte mijn tijd bij 50.33 min., geen toptijd, maar was tevreden hiermee. Had de laatste maanden niet meer zo ver en met die snelheid kunnen lopen. En vooral de dagen daarna was de reactie van mijn knie gunstig. Niet 100% klachtenvrij, maar veel beter dan daarvoor.
En daar bleef het niet bij. De training en afstanden langzaam opgehoogd en half april alweer 2 x 15 km met vlak schema gelopen.
Voor de komende weken staat de LoopvanLeidseRijn op 3 juni op het programma, 10 of 15 km., en wie weet over een paar weken op 19 mei de halve van IJsselstein, dat zou toch te mooi om waar te zijn. En daarna......?
Een najaarsmarathon in binnen of buitenland lonkt, maar 15 km is nog lang geen 42 km. en 195 meter.
Wil dit blog afsluiten met de opmerking dat ik de blog schrijf op de dag van de Boston marathon, waarbij Abdi Nageeye stunt met een zevende plaats. Fikse kou, harde wind en gigantische hoosbuien maakten de Boston marathon ongelooflijk zwaar. De winnaar werd Yuki Kawauchi in 2.15.58.
Wil ik daar ooit een keer bij zijn? Of zal ik daar ooit een keer bij zijn? De tijd zal het leren.
Was eind maart voldoende krachtig en hersteld om me in te schrijven voor de Tien van De Haar op 2 april 2018. Een halve marathon was nog niet verstandig. Wist dochter Elsa en haar vriend Paul te motiveren hiervoor en dat was een extra boost om gedrieen een leuke middag hiervan te maken. Niet eerder hadden we met zijn drieen gelopen.
En ook dit keer voor mij voelde het als een soort "come back", dit maal in een veel groter evenement dan de PPP loop.
Met elkaar liepen we een vlakke race met als doel onder de 52 min. binnen te komen op het centrum van Haarzuilens, locaal bekend als de Brink. En dat ging goed, Elsa had zelfs de laatste km. nog energie over en kwam als eerste van ons over de finisch.
Zelf stopte mijn tijd bij 50.33 min., geen toptijd, maar was tevreden hiermee. Had de laatste maanden niet meer zo ver en met die snelheid kunnen lopen. En vooral de dagen daarna was de reactie van mijn knie gunstig. Niet 100% klachtenvrij, maar veel beter dan daarvoor.
 |
| VLNR ?, Peter, Paul en Elsa |
En daar bleef het niet bij. De training en afstanden langzaam opgehoogd en half april alweer 2 x 15 km met vlak schema gelopen.
Voor de komende weken staat de LoopvanLeidseRijn op 3 juni op het programma, 10 of 15 km., en wie weet over een paar weken op 19 mei de halve van IJsselstein, dat zou toch te mooi om waar te zijn. En daarna......?
Een najaarsmarathon in binnen of buitenland lonkt, maar 15 km is nog lang geen 42 km. en 195 meter.
Wil dit blog afsluiten met de opmerking dat ik de blog schrijf op de dag van de Boston marathon, waarbij Abdi Nageeye stunt met een zevende plaats. Fikse kou, harde wind en gigantische hoosbuien maakten de Boston marathon ongelooflijk zwaar. De winnaar werd Yuki Kawauchi in 2.15.58.
Wil ik daar ooit een keer bij zijn? Of zal ik daar ooit een keer bij zijn? De tijd zal het leren.
donderdag 26 oktober 2017
Blessure leed
Helaas heb ik er de afgelopen maanden ook een keer fors aan moeten wennen hoe het is om geblesseerd te zijn. Aanvankelijk leek het slechts wat overbelasting van mijn li knie, maar rustiger aandoen en ontzien gaf maar beperkte verbetering. Dus mijn bevriende fysiotherapeut Hans ingeschakeld, meestal helpt dat snel. Niet dit keer helaas.
Maar eerst nog een korte terugblik op 1e helft 2017. Herstel van marathon Valencia ging gewoon goed, rustig afgetrained en al spoedig kwam de planning voor Dublin marathon, 29 oktober 2017. Een mooi relatief vlak parcours, met een verwacht gunstig klimaat. En dat samen met een paar loopmaatjes, Michel (2x) en Stefan, zodat we nog wat Dublin vertier konden meemaken.
Op 17 april liep ik de halve marathon van Haarzuilens, rustig aan liep ik naar 1.55.45. Fungeerde als haas voor iemand die voor het eerst een halve zou lopen en graag onder de 2 uur wilde lopen. En een kleine maand later op 21 mei de LoopvanLeidsche Rijn, de 15 km., ook hierbij lekker gelopen naar een tijd van 1.14.32. Geen PR, maar best tevreden.
Gaandeweg in juni begon ik wat lichte klachten aan de voorzijde van mijn li knie te krijgen, maar ach, wat denk je, pijntje hier pijntje daar. Niet zeuren. Vakantie kwam er aan, maar ook tijdens de vakantie had ik toch het idee dat mijn knie niet echt beter werd, dit terwijl ik duidelijk minder liep. Eenmaal terug in Nederland liep ik op zondag 20 augustus ruim 19 km., richting marathon schema voor Dublin. Was in regio Soesterduinen en Amersfoort. Daags daarna bij fysiotherapeut was mijn linker knie fors gezwollen en een ernstig gezicht van Hans daarbij, schrok er zelf ook van. Rust, veel minder lopen en afwachten. Maar dat was helaas niet voldoende. Was het slijtage? Meniscus? Of een combinatie? Wat wel een beetje dom was bleek de staat van mijn schoeisel te zijn. Maar was dat het alleen? Met slechts nieuwe schoenen aanschaffen bleek ik er niet te zijn. Wel gedaan uiteraard. Veel hardlopen was er deze periode niet bij. De overtollige energie probeerde ik kwijt te raken door mijn racefiets te pakken. Tevens regelmatig samen met Lisette steeds langere wandelingen makend in de omgeving. Het was een goede training voor de stevige tochten die ons in Afrika over een paar maanden te wachten stonden.
Eind oktober toch naar Dublin gegaan, had tenslotte een startnummer en alles was geboekt. Samen met Michel C. aan de start en de eerste 7.43 km meegelopen. De sfeer en enthousiasme van het publiek was mooi. Kostte moeite om uit te stappen, maar was toch echt verstandiger. Daarna bij 40 km. punt weer ingestapt om andere Michel te assisteren tot aan de finish. Ben zelf nog nooit zo fris en helder gefinished bij een marathon, ook wel eens leuk. Het geheel in Dublin voor en na de marathon met elkaar was een leuke belevenis.
Na terugkomst in Nederland diagnostiek laten doen, eerst een gewone rontgen foto die gelukkig geen tekenen van slijtage liet zien, maar de MRI van 7 november liet helaas toch een binnen meniscusprobleem zien. Toch een tegenvaller maar wel een verklaring voor de klachten en het feit dat klachten blijven bestaan. Orthopaed bezocht met een korte maar krachtige boodschap: als u geopereerd wil worden dan is dat goed, maar garantie gaat u niet krijgen.
Probeerde te wennen aan het idee, wil ik blijven hardlopen en in welke intensiteit, hoe krijg ik de dingen rond een OK gepland? Half december hakte ik de knop door, klachten bleven bestaan en knie wilde maar niet slinken qua zwelling. Afspraak gemaakt om op 1 maart 2018 te laten opereren. Eerst gelukkig jan./febr. 2018 met vakantie waarbij de beklimming van een 3000 meter hoge bergvulkaan in Oost Congo op het programma staat. Dat was toch echt een prioriteit.
Het ging die periode wonderbaarlijk goed, klachten namen fors af, kon zelfs weer op mijn knieen hurken, iets wat maanden niet mogelijk was geweest. Wat was wijsheid aangaande wel/niet opereren? Heel voorzichtig begon ik half februari met hardlopen, 4-5 km per keer, van lieverlee uitbreiden naar meer km.. Al met al te weinig klachten (of is het motivatie ?) om te laten opereren, OK dus afgezegd. Van lieverlee meer km. makend, op 20 maart zelfs 10 km., met zeer weinig reactie.
Zou het dan toch zonder OK goed gaan komen? Durfde het bijna niet te geloven.
Maar eerst nog een korte terugblik op 1e helft 2017. Herstel van marathon Valencia ging gewoon goed, rustig afgetrained en al spoedig kwam de planning voor Dublin marathon, 29 oktober 2017. Een mooi relatief vlak parcours, met een verwacht gunstig klimaat. En dat samen met een paar loopmaatjes, Michel (2x) en Stefan, zodat we nog wat Dublin vertier konden meemaken.
Op 17 april liep ik de halve marathon van Haarzuilens, rustig aan liep ik naar 1.55.45. Fungeerde als haas voor iemand die voor het eerst een halve zou lopen en graag onder de 2 uur wilde lopen. En een kleine maand later op 21 mei de LoopvanLeidsche Rijn, de 15 km., ook hierbij lekker gelopen naar een tijd van 1.14.32. Geen PR, maar best tevreden.
Gaandeweg in juni begon ik wat lichte klachten aan de voorzijde van mijn li knie te krijgen, maar ach, wat denk je, pijntje hier pijntje daar. Niet zeuren. Vakantie kwam er aan, maar ook tijdens de vakantie had ik toch het idee dat mijn knie niet echt beter werd, dit terwijl ik duidelijk minder liep. Eenmaal terug in Nederland liep ik op zondag 20 augustus ruim 19 km., richting marathon schema voor Dublin. Was in regio Soesterduinen en Amersfoort. Daags daarna bij fysiotherapeut was mijn linker knie fors gezwollen en een ernstig gezicht van Hans daarbij, schrok er zelf ook van. Rust, veel minder lopen en afwachten. Maar dat was helaas niet voldoende. Was het slijtage? Meniscus? Of een combinatie? Wat wel een beetje dom was bleek de staat van mijn schoeisel te zijn. Maar was dat het alleen? Met slechts nieuwe schoenen aanschaffen bleek ik er niet te zijn. Wel gedaan uiteraard. Veel hardlopen was er deze periode niet bij. De overtollige energie probeerde ik kwijt te raken door mijn racefiets te pakken. Tevens regelmatig samen met Lisette steeds langere wandelingen makend in de omgeving. Het was een goede training voor de stevige tochten die ons in Afrika over een paar maanden te wachten stonden.
Eind oktober toch naar Dublin gegaan, had tenslotte een startnummer en alles was geboekt. Samen met Michel C. aan de start en de eerste 7.43 km meegelopen. De sfeer en enthousiasme van het publiek was mooi. Kostte moeite om uit te stappen, maar was toch echt verstandiger. Daarna bij 40 km. punt weer ingestapt om andere Michel te assisteren tot aan de finish. Ben zelf nog nooit zo fris en helder gefinished bij een marathon, ook wel eens leuk. Het geheel in Dublin voor en na de marathon met elkaar was een leuke belevenis.
Na terugkomst in Nederland diagnostiek laten doen, eerst een gewone rontgen foto die gelukkig geen tekenen van slijtage liet zien, maar de MRI van 7 november liet helaas toch een binnen meniscusprobleem zien. Toch een tegenvaller maar wel een verklaring voor de klachten en het feit dat klachten blijven bestaan. Orthopaed bezocht met een korte maar krachtige boodschap: als u geopereerd wil worden dan is dat goed, maar garantie gaat u niet krijgen.
Probeerde te wennen aan het idee, wil ik blijven hardlopen en in welke intensiteit, hoe krijg ik de dingen rond een OK gepland? Half december hakte ik de knop door, klachten bleven bestaan en knie wilde maar niet slinken qua zwelling. Afspraak gemaakt om op 1 maart 2018 te laten opereren. Eerst gelukkig jan./febr. 2018 met vakantie waarbij de beklimming van een 3000 meter hoge bergvulkaan in Oost Congo op het programma staat. Dat was toch echt een prioriteit.
Het ging die periode wonderbaarlijk goed, klachten namen fors af, kon zelfs weer op mijn knieen hurken, iets wat maanden niet mogelijk was geweest. Wat was wijsheid aangaande wel/niet opereren? Heel voorzichtig begon ik half februari met hardlopen, 4-5 km per keer, van lieverlee uitbreiden naar meer km.. Al met al te weinig klachten (of is het motivatie ?) om te laten opereren, OK dus afgezegd. Van lieverlee meer km. makend, op 20 maart zelfs 10 km., met zeer weinig reactie.
Zou het dan toch zonder OK goed gaan komen? Durfde het bijna niet te geloven.
donderdag 11 mei 2017
Marrakech 28 januari 2017
Mijn eerste loopwedstrijd in Afrika. En wel in Marokko. Relatief kort op de Marathon van Valencia kostte de voorbereiding van een halve marathon mij niet heel veel tijd.
Samen met Paul, mijn dochter Elsa haar vriend, zijn vader Etienne, en mijn vriend Louis stonden wij te samen met een paar duizend enthousiastelingen op de vroege ochtend van 28 januari aan de start van de halve marathon van Marrakech. De zon scheen volop die dag en was het bij aanvang om 8.30 een graad of 12, gaande de loop was ik heel blij dat ik zo minimaal mogelijk gekleed was. We liepen om de hele stad heen, eerst met uitzicht op de besneeuwde Atlas toppen, ongeveer 50 km van Marrakech vandaan, vervolgens zon in de rug en dat was heerlijk, merkte ik dat het lopen makkelijker ging. Aan mijn kilometer tijden was dat ook te zien, ging sneller. Werd warmer en warmer en na 1.50.07 kwam ik in goede conditie over de finish. Mijn hardloopshirt kon ik wel uitwringen van het zweet. Lisette en Karlijn stonden aan de finish ons op te wachten. Een omhelzing bleef achterwege om begrijpelijke redenen.
Paul liep zijn eerste halve marathon net boven de 2 min., en Etienne volgde kort daarna. Ook Louis kwam voldaan over de finish en was tevreden met zijn resultaat.
En nu op naar een volgende uitdaging: en dat wordt.... Dublin Marathon op zaterdag 28 oktober 2017
Samen met Paul, mijn dochter Elsa haar vriend, zijn vader Etienne, en mijn vriend Louis stonden wij te samen met een paar duizend enthousiastelingen op de vroege ochtend van 28 januari aan de start van de halve marathon van Marrakech. De zon scheen volop die dag en was het bij aanvang om 8.30 een graad of 12, gaande de loop was ik heel blij dat ik zo minimaal mogelijk gekleed was. We liepen om de hele stad heen, eerst met uitzicht op de besneeuwde Atlas toppen, ongeveer 50 km van Marrakech vandaan, vervolgens zon in de rug en dat was heerlijk, merkte ik dat het lopen makkelijker ging. Aan mijn kilometer tijden was dat ook te zien, ging sneller. Werd warmer en warmer en na 1.50.07 kwam ik in goede conditie over de finish. Mijn hardloopshirt kon ik wel uitwringen van het zweet. Lisette en Karlijn stonden aan de finish ons op te wachten. Een omhelzing bleef achterwege om begrijpelijke redenen.
Paul liep zijn eerste halve marathon net boven de 2 min., en Etienne volgde kort daarna. Ook Louis kwam voldaan over de finish en was tevreden met zijn resultaat.
En nu op naar een volgende uitdaging: en dat wordt.... Dublin Marathon op zaterdag 28 oktober 2017
dinsdag 24 januari 2017
Valencia Maraton 20 november 2016
Ben me ervan bewust dat ik niet een leger volgers heb, maar zij die mij wel volgen moeten gedacht hebben dat hij de marathon niet gelopen heeft. Gelukkig is het tegendeel waar. Alleen was het er nog niet van gekomen om een blog te schrijven. Inmiddels bijna 2 maanden geleden dat we met een groepje fanatiekelingen naar Valencia trokken. Speciaal voor hen die alleen in de tijd geïnteresseerd zijn, hierbij mijn eindtijd 3.59.11. Onder de 4 uur en daar was ik blij mee. Na Rotterdam april 2016, waar ik ruim boven de 4 uur en met heel veel moeite over de finish kwam was dit toch weer een goed resultaat. Al weer mijn zesde marathon.
Iedere marathon heeft zijn bijzonderheden. Dit keer was het bijzonder dat zowel bij de heenreis als ook bij de terugreis een aantal grote keniaanse marathonlopers in hetzelfde vliegtuig als wij zaten. Zo mocht ik de hand schudden van Geoffrey Mutai, winnaar van New York en Berlijn marathon. Tijdens de Valencia Marathon stapte hij halverwege uit. En op de terugvlucht zat ik zelfs naast de winnaar van de marathon, Victor Kipchirchir.
 |
| Links Geoffrey Mutai |
 |
| links 3.59 en rechts 2.07 |
Citaat uit "Hardloopnieuws":
Bij de mannen is de winst voor Victor Kipchirchir met 2.07.39 u. Er zijn veel sterke Kenianen in Valencia, maar Kipchirchir heeft de beste benen. Er zijn 13 mannen met betere persoonlijke records dan de latere winnaar, plus debutanten met halve marathontijden vlot onder het uur in deze sterk bezette marathon. Geoffrey Mutai verdwijnt uit de race en de winnaar laat ook favorieten als Gilbert Yegon, Peter Kirui en de winnaar van vorig jaar John Mwangangi kansloos. De mannen lopen in het begin een hoog tempo met een doorkomst halverwege van 1.02.31 u. Op 40 kilometer zijn er nog drie kanshebbers voor de zege en Kipchirchir kan Yegon (2.08.04) en Kirui (2.08.12) kwijtspelen. Beide winnaars hebben dit jaar ook al een voorjaarsmarathon gewonnen en zij maken nu opnieuw flink progressie. Ayabei was de snelste in Barcelona en Kipchirchir in Santiago (Chili). In totaal zijn er 19.000 deelnemers in Valencia
Het herstel na de marathon verloopt goed, na de gebruikelijk paar dagen spierpijn. En na 1-2 weken gaat er weer langzaam gelopen worden. Op naar een volgende uitdaging, of beter gezegd een halve uitdaging. De halve marathon van Marrakech in Marokko staat voor zondag 29 januari 2017 op het programma.
Abonneren op:
Posts (Atom)