donderdag 12 maart 2020

Periode na Boston Marathon.....op naar Marrakech Halve Marathon 26 januari 2020

Na Boston marathon hadden Lisette en ik een aanvullende vakantie waarbij we tante Corrie en neef Robert met zijn vriend Jim konden ontmoeten. Het was een leuke tijd en eigenlijk herstelde ik fysiek best snel van de marathon, misschien zelfs wel sneller dan bij eerdere marathons.
Maar eenmaal terug in Nederland was het moeilijk om de draad van lopen op te pakken. Fysieke klachten van beide heupen begonnen hinderlijke vormen aan te nemen. De fysiotherapeut moest er weer aan te pas komen.
Weekend van 13 juli waren we in Londen, waar dochter Elsa en haar vriend Paul studeren. Paul zijn ouders waren eveneens van de partij.  Een afstand van 10K in Regents Park moest toch wel kunnen en dat is ook gelukt maar pijntje hier en pijn daar. Elsa liep een mooie tijd, ze werd zelfs 10e bij de vrouwen.

London 10K 13 juli 2019: Peter 55.55,  Etienne 52.01 (knap hoor), Elsa 48.21 (10e ) en Paul 48.29

Paul                   Etienne             Elsa                      Peter
De 2e helft van 2019 bleef het halen en brengen, eindeloos fysiotherapie, hele korte afstanden lopen en begon de racefiets te her ontdekken, zo kon ik mijn duurconditie op peil houden. Eind augustus waren mijn fysieke klachten voor 80/90% weg en werd het tijd om afscheid te nemen van mijn fysiotherapeut Jelle, die dat ook een goed idee vond.
Zou een langere afstand dan 10K nog mogelijk zijn of eindigde in 2019 min of meer mijn amateur hardloopcarrière? Dit accepteren zo ver was ik nog niet. Wat wel heel goed ging betrof mijn linker knie, die 2 jaar daarvoor nog fors met vocht gevuld was en een gescheurde meniscus liet zien. Zo zie je maar dat conservatief beleid toen een heel goed beleid is geweest.
Al met al ging het langzaam steeds beter en kon de frequentie van hardlopen opgevoerd worden naar 3 x per week. Samen met Michel Cox voerden we de afstand per weekend verder op tot 16-17K. Begin januari 2020 had ik nog een prachtige ervaring om als scheepsarts naar Antarctica te gaan. Aldaar een rondje lopen zat er niet in, maar in Buenos Aires, op de heen en terugreis, en zelfs op een loopband in het vooronder van de Hondius op volle zee had ik toch nog de nodige K's kunnen maken. Gunstig voor mijn algemene conditie was ook dat er een "zero alcohol for staff" on board was. Begon echt weer zin in het lopen te krijgen en zo kon ik voor de 3e keer aan de start staan op zondag 26 januari 2020 bij de Marrakech halve marathon. De beide families waren compleet met kinderen eveneens aanwezig zo ook de nodige andere hardloopvrienden uit Nederland.


Peter                        Michel   Hu                     Arjan
Michel B ontbreekt....was al gestart aan zijn hele marathon.
De dag van de marathon was prachtig weer, ideale omstandigheden. Zon, helder, geen wind en aanvangstemperatuur van zo'n tien graden. Beter kon niet. Of het moesten de uitlaatgassen zijn van alle brommertjes die onderweg aan het pruttelen waren. Etienne en ik zouden samen op weg gaan, vond het zelf best wel spannend hoe het zou gaan, na lange tijd weer een grotere afstand.We zouden onze eigen race lopen, niet te snel van start en proberen zo gelijkmatig te lopen. En dat is gelukt! Dit keer voor mij een mooie "negative split" met een netto finish tijd van 2.00.24. Hiermee in het totale deelnemersveld iets boven de 50% uitkomend en dat bij ruim 6000 mannelijke deelnemers.Wel langzamer dan het jaar daarvoor, maar de voldoening was groot en dan vooral omdat fysieke klachten uitbleven. Het lijkt er op dat ik de problemen van Boston Marathon achter me gelaten heb. Dochter Elsa liep een prachtige race met een tijd van 1.51.41 (136e van de 740 vrouwelijke deelnemers)
Het was een bliksembezoek aan Marrakech van slechts 2 dagen. Maar leuk was wel, vooral ook door samen met  familie en vrienden van het prachtige Marrakech met haar mooie mensen, gastvrijheid, klimaat en eten en drinken te genieten.


Mark        Elsa                 Peter        Etienne             Paul
Inmiddels is het halverwege maart. De maand februari rustiger aangedaan met hardlopen maar in maart frequentie en afstand weer opgevoerd en mag me gelukkig prijzen dat ik voor mijzelf voor 98% fysiek klachtenvrij ervaar. Nu is het de kunst om dit vol te houden en niet overmoedig te worden. Voor hardloopwedstrijden inschrijven is nog niet aan de orde, als het mogelijk zou zijn vanwege het corona virus waardoor de ene na de andere wedstrijd geannuleerd wordt.
Samen met Etienne lonken we naar Amsterdam Marathon op 18 oktober, dat is nog 7 maanden in de toekomst.  In ieder geval iets om naar uit te kijken. Maar eerst moet corona virus bestreden worden.
Tenslotte, fietsen zal ik wel (moeten) blijven doen omdat we als familie van Liere we ingeloot zijn voor de Friese elfstedenfietstocht van ruim 200K op 1 juni 2020. Hiervoor zal nog wel het nodige getrained moeten gaan worden. We zullen het zien.

zaterdag 4 mei 2019

Boston Marathon



Het is inmiddels bijna een jaar geleden dat de 123e Boston Marathon plaatsvond, om precies te zijn maandag 15 april 2019. En waarom nu pas op 12 maart 2020 het blog schrijven? Dat vereist de nodige uitleg. Maar laat ik beginnen met dat ik de Marathon uitgelopen heb, maar hoe? Op mijn tandvlees, het was zwaar en dat begon eigenlijk al bij 15K. Ik kwam bijna 3 uur na de winnaar Lawrence Cherono uit Kenya binnen in een tijd van 5:08:26. Ruim een half uur langer dan de marathon van Athene een paar maanden daarvoor. Hoe kon dit zo gebeuren? Het heeft me misschien wel een jaar geduurd om te overdenken, weliswaar blij met mijn behaalde medaille maar was dit alle inspanningen waard geweest?  In het vorige blog noemde ik al dat op mijn werk we een hectische tijd meemaakten, tevens had ik nog maar kort daarvoor Athene marathon gelopen en dan die (te) snelle halve marathon eind januari in Marrakech. En tevens het fysiek toch niet helemaal fit zijn of is het gewoon leeftijd? Hoewel dat laatste als je kijkt naar de M60-64 Age Group toch niet helemaal op zou moeten gaan. Ik behoorde tot de laatste 10 procent die finishten. Dat was bij andere marathons echt wel anders.  Wat mogelijk ook meegespeeld heeft zijn de dagen voorafgaand aan de marathon. Boston is een mooie stad en Lisette en ik hebben best wel wat gelopen door de stad. Uit ervaring weet ik dat je de dagen voor een marathon het beste op de bank of je stoel kan doorbrengen. Maar echt veel gesjouwd hadden we niet en van een Biketour word je toch ook niet heel erg vermoeid. 

De ochtend van de dag van de marathon plensde het van de regen en dat was een hele tour om je kleding en schoenen droog te houden. Vanaf het hotel trok ik samen op met Yasmine, een vrouw uit Californië. Het was handig om met zijn tweeën in de nattigheid je voor te bereiden in de regen. Omwikkeld met plastic waar het maar kon was de tocht met een heuse americain schoolbus goed geregeld. Altijd weer indrukwekkend om te zien hoe de logistiek in de aanloop van een marathon is geregeld. Bij de start was het gelukkig droog en de eerste 10K ging eigenlijk heel goed, beetje afdalend maar daar probeerde ik mezelf in te houden. Maar vanaf ongeveer 15K kwam er een loom en zwaar gevoel in mijn benen, iets wat ik de andere keren bij een marathon vanaf 30 a 35 K begon te ervaren. Nu al de man met de hamer, nog niet eens halverwege. Het parcours werd ook wat op en neer gaand en vooral het stijgen werd moeizamer. Yasmin was bij 20K alleen nog in de verte voor mij zichtbaar. Meer en meer ging ik mij realiseren dat het een heel moeizame 2e helft van de marathon zou gaan worden. 

Enthousiasmerend was wel het publiek, dromen yellende amerikanen van allerlei soort en aard. De uitzinnig schreeuwende University girls hoor ik nog steeds in mijn oren. Het parcours van Boston marathon is bijna een lange rechte weg met maar een paar bochten. Alle zijwegen zijn afgesloten met enorme vrachtwagens om aanslagen met gemotoriseerde voertuigen te voorkomen. Al met al viel de zichtbare security best mee en zeker niet hinderlijk.  Was het weer eerst nog droog, begon het de 2e helft van de marathon licht te regenen en stak er een windje op. Het maakte het feestje er niet leuker op. Opluchting was groot toen ik uiteindelijk na ruim 5 uur de finish line on Boylston Road passeerde. Medaille binnen en ervaring rijker.

Voor de liefhebbers de tijden, overduidelijk een verkeerde split.
5K 0:29.33   10K 0:59.46     15K 1:13.14    20K 2:02.31  Half 2:09.21  25K 2:38.23  
30K 3.22:17  35 K 4.08:06  40K 4;50:48 

                                 

maandag 29 april 2019

Boston Marathon voorbereiding januari - 15 april 2019

Zoals in het vorige blog al geschreven had ik bij terugkomst in Nederland na de halve van Marrakech toch meer last van mijn heupen dan gewenst. Pijn versprong van linker naar rechter kant en lopen was nauwelijks mogelijk. Wat naaldjes van fysiotherapeut Hans bracht uitkomst, maar kennelijk had het intensief rennen, meer dan marathontempo, tijdens de 21 K mij geen goed gedaan. Liep ik aanvankelijk nog voor op het Marathonschema met degene die aan het trainen waren voor de Marathon van Rotterdam of Wenen, van lieverlee begon ik me toch wat zorgen te maken. Met intensieve fysiotherapie en strak trainingsschema met voldoende afwisseling in rustmomenten kon ik toch nog voldoende trainingskilometers maken en uiteindelijk ging de lange duurloop op 17 maart best goed. Die dag 33 1/2 K gelopen in 3.15 uur. Niet onbelangrijk was dat de eerste maanden van 2019 een drukke intensieve periode op mijn werk was. Aan de ene kant was dat prettig om het hoofd leeg te maken maar aan de andere kant kost een marathon voorbereiding gewoon heel veel tijd.

De blessures waren redelijk onder controle en na een laatste fysiotherapie behandeling s ochtends om 7.00 uur bij Jelle vertrokken we diezelfde ochtend 11 april naar Boston. We zouden wat langer blijven en dat maakte het voor Lisette eveneens aantrekkelijk om mee te gaan.
Had felbegeerde email bevestiging van de Boston Marathon bij mij om hiermee het startnummer op te kunnen halen. Alcohol gebruik stond al op een laag pitje maar vanaf nu was het zero en nog eens zero.

Boston, gelegen in de staat Massachusetts, de streek waar de eerste pioniers uit Europa aankwamen. Boston, gelegen in New England, waar een van Verenigde Staten grootste presidenten John F. Kennedy geboren en gewoond heeft en als senator, in aanloop naar zijn presidency, gekozen is.
Boston, de plaats van de oudste stadsmarathon ter wereld, die op maandag 15 april aldaar voor de 123e keer gelopen zal gaan worden.
Boston, de stad waar op 15 april 2013 tijdens de marathon een bomaanslag plaatsvond, waarbij direct 3 doden vielen en bij latere schietpartijen nog 2 doden. Dit laatste verklaarde ook de Boston Strong tekenen die je overal in de stad zag.


Marrakech halve Marathon 27 januari 2019

Voor mij werd het de 2e keer van het lopen van de halve Marathon van Marrakech. Maar dit keer was het wel een hele bijzondere. Onze oudste dochter Elsa zou voor het eerst ook een halve marathon gaan lopen. Al met al was er een hele nederlandse delegatie. Want ook Elsa's vriend Paul, zijn broer Marc en ook hun vader Etienne zouden de halve lopen. Daarbij aangemoedigd door Lisette, Noa en Karlijn. De dagen voorafgaand hadden we aangenaam in en rond Marrakech doorgebracht. Altijd weer bijzonder, we hadden fraai weer en het uitzicht op het Atlas gebergte met haar sneeuw blijft imposant. Op de dag van de loop was het zowaar wat nevelig en frisjes, maar dat was altijd nog beter dan een strakke blauwe lucht met felle zon. De eerste paar km's liepen we gezamenlijk, maar al ga gingen de beide broers vooruit. Samen met Elsa liepen we strakke ronde tijden van rond de 5.00 min. per km. De laatste paar km wilde Elsa alleen doorgaan en ze kwam in een mooie 1.48.52 aan. Een geweldige prestatie op een debuut halve.
Zelf kwam ik in 1.51.10 over de finish, dik tevreden hierover, net een minuut langzamer dan in 2017.
Ook de andere leverden ieder voor zich een prachtige prestaties.

Mark, Elsa, Paul en Peter

En niet onbelangrijk, de voorbereiding voor Boston Marathon kon doorgaan.

Wat ik nog niet verteld had was dat heup en bekken wat begonnen te haperen, dus dit keer niet mijn knie maar een niveautje hoger. In januari al een paar keer naar mijn bekende fysiotherapeut Jelle gegaan die zijn kunde en handen weer op mij losliet. Tijdens de halve marathon had ik er niet wezenlijk last van, maar.......

Als sfeer impressie een link naar een youtube filmpje van de demi Marathon van Marrakech 2018

https://www.youtube.com/watch?v=xgoeH8hUkFY&feature=youtu.be

vrijdag 28 december 2018

Marrakech 2019 en Boston 2019

Herstel van Athene Marathon ging heel goed, alleen mijn linker voetrand gaf wat problemen. Noemde al dat 10K afdalen mijn voeten niet gewend zijn. De deskundige fysiotherapeutische behandeling van Jelle gaf snel verbetering en na eerst een paar weken afbouwen kon er in de loop van december weer opgebouwd worden. Op de dag dat ik dit schrijf, 28 december, al weer 18 kilometer gelopen zonder pauze. Dat is een goede voorbereiding voor de halve van Marrakech in Marokko op zaterdag 27 januari 2019. Dochter Elsa en haar vriend Paul en zijn vader en broer zullen eveneens de halve lopen. Als supporters zijn Lisette en Noa en de moeder van Paul aanwezig.

En deze halve Marathon is een prachtige opmaat naar de Marathon van Boston. Met een beetje geluk een ticket kunnen bemachtigen voor de oudste stadsmarathon ter wereld. Op maandag 15 april 2019 zal hij voor de 123e keer georganiseerd gaan worden. Wordt vervolgd.

zaterdag 22 december 2018

Athene Marathon, de loop zelf

De eerste 10 kilometers ging makkelijk, vol energie, weinig tot geen wind en een lekkere temperatuur van 13 graden. Met daarbij een zon die zijn warmte begon af te geven. Veel discussie wat te dragen als kleding was er niet geweest: zo min mogelijk.

Hu en Peter

Van begin af aan liepen Hu en ik gezamenlijk op en dat is het tot ongeveer de 40e km zo gebleven.
Michel Cox en Arjan Ket hebben we na de start niet meer gezien, de een achter ons en de ander voor ons uit.

Bij de aanvang van de marathon hadden we een groene banner gekregen als eerbetoon aan een brand die nog maar kort tevoren in het dorpje Mati had had plaatsgevonden. Paar dagen later stonden in de NRC krant een aantal foto's over de Athene Marathon, het stimuleerde mij tot een ingezonden brief, die helaas niet geplaatst is. Hieronder mijn ingezonden brief.



Vanaf ongeveer de 19e km ging het tot aan de 31e km behoorlijk op en neer omhoog. Dit gecombineerd met een stijgende temperatuur en een afnemen van de energie voorraad begon het al behoorlijk zwaar te worden. Bij iedere drankpost namen we afwisselend energy drank of water, daarbij een banaan of een energie broodje. De laatste 10 km ging bijna alleen naar beneden, dat lijkt prettig maar gaf behoorlijk wat druk op je bovenbeenspieren en bij mij in bijzonder op mijn voeten. Bijzonder en prettig was wel dat mijn linker knie het uitstekend hield, eigenlijk helemaal geen last van gehad. Zo lang in een stuk afdalen had ik nog nooit eerder gedaan. De laatste paar km moest Hu lossen en met af en toe toch een stukje stevig doorwandelen passeerde ik na 4.37.44 de finish lijn in het Panaethenaic Stadium. Geen PR maar de voldoening was groot. 
De 7e marathon medaille was een feit.

Al heel snel na passeren van de finish lijn ontmoette ik Paul en Dian, vrienden uit Vleuten die het grootste deel van het jaar op Kreta verblijven. Het leek er bijna op dat ze speciaal voor deze marathon gebeurtenis naar Athene waren gekomen. Wat een bijzondere ontmoeting was dat.


Daarna volgde wederom een mooi samenzijn bij de nederlandse ambassade met een heerlijke ijs water massage van mijn bovenbenen. Het bleek de dagen daarna dat het voor mij de snelste herstelperiode was van alle zeven marathons. Mijn mede lopers hadden het allen goed gedaan, allemaal een medaille en heel over de finish gekomen.


Die avond was het nog lang onrustig in Athene. Een prachtige locatie met uitzicht op de Acropolis waarbij wederom Dian en Paul aanwezig waren.


De volgende dag gingen mijn reisgenoten al vroeg richting vliegveld en zelf had ik daardoor nog bijna een volle dag in Athene. Samen met Dian en Paul wat door het centrum gelopen en een mooie afsluiting in de oudste bar van Athene. Die avond terug naar Nederland. Het was mooi geweest.


En voor de liefhebbers de post event trailer zoals door de organisatie zelf op hun website gezet. Prachtige beelden:  

zaterdag 15 december 2018

The Authentic Athene Marathon 11 november 2018

Kwam s nachts rond 1 uur aan op Athene vliegveld, waar een taxichauffeur me persoonlijk kwam ophalen. Wat een service! Een half uurtje rijden op verlaten wegen bracht me naar het appartement waar mijn loopmaatjes al in diepe slaap waren. Gelukkig dat Michel C. zo vriendelijk was om de deur te openen. Bijzonder was dat de chauffeur zijn fooi van ongeveer 10 euro te veel vond, het moest en zou teruggebracht worden naar 2-3 euro. Dat was iets wat ik nog nooit had meegemaakt. Toen wist ik nog niet dat er ook minder vriendelijke Grieken in dit opzicht zijn.
De volgende dag hadden we met elkaar een fietstocht door Athene, uitstekende Nederlandse gids met de naam Joost. De highlights van Athene waren zo makkelijk te bereiken en we konden onze benen goed sparen. Een hoogtepunt was de voor mij bekende yoghurt bar aan de voet van de Acropolis.

Kallimarmaro, Finish in het oude Olympisch Stadion

De volgende dag, zaterdag, gingen met de metro richting Acropolis. Er was wat geduw bij het binnengaan van de metro en jawel hoor, iets wat me nog nooit overkomen is, portemonnee inclusief cash euro's en 2 plastic geld kaartjes verdwenen. Was ineens platzak, gelukkig had ik mijn paspoort nog wel anders had ik de hele dag op de nederlandse ambassade kunnen vertoeven maar daar hadden we pas eind van de middag een afspraak. Daarover straks meer. Snel passen laten blokkeren in Nederland en vriendelijk naar mijn vrienden gekeken en mijn hand omhoog houdend. Bezoek aan de Acropolis was indrukwekkend, het werk is nog niet klaar en dat zal ook nog wel even duren. Daarna richting de Expo in Pireaus voor het ophalen van startbewijs. Altijd weer leuk en prettig om daadwerkelijk je startbewijs in ontvangst te kunnen nemen. Vervolgens spoeden wij ons naar de ambassade die alle lopers en supporters voor een bijeenkomst aldaar. uitgenodigd had. Een geweldig initiatief van ambassadeur Caspar Veldkamp en zijn team. Niet alleen Caspar zelf, de voorzitter van het organising marathon commitee Mr. Asimakopoulos maar ook Jan van Rijthoven, de laatste nederlandse winnaar van de marathon in 1989 hielden een inspirerend verhaal. De bijeenkomst werd afgesloten met een goede pasta maaltijd. Na afloop waren we er mentaal en fysiek helemaal klaar voor.

Mogelijk dat het volgende verhaal de lezer bekend is daar ik dit in een veel eerder blog al heb geschreven. Alle deelnemers aan de marathon van Athene treden in de voetsporen van de Atheense boodschapper Phidippides, die in 490 v.C. van Marathon naar Athene rende om het nieuws van de onverwachte overwinning van het Atheense op het Perzische leger te melden. Triest is wel dat hij na het volbrengen van deze missie dood neer viel, hiermee in feite de eerste marathon dode werd, maar  hij kreeg wel onsterfelijke naamsbekendheid.

Hu, Michel B, ik, Arjan, Michel C.


De zondag ochtend was het vroeg opstaan, tegen 6 uur zaten we in een bus die ons in 3/4 uur naar Marathon zou brengen. We waren onder de indruk van de logistiek. De voorbereiding ter plaatse was relaxed, niet echt heel koud en we vonden een rustig cafeetje waar we voor een luttel bedrag onze cafeine binnen kregen en daarbij ons comfortabel konden omkleden. We wensten elkaar succes en op naar de startvakken. Om 9.00 uur klonk het startschot en kort daarna konden we vertrekken.




zondag 9 december 2018

Op naar the Authentic Marathon..........Athene Marathon 11e van de 11e 2018

In de zomer maanden zat het er al een beetje aan te komen. Hoewel niet het ultieme doel om nog een keer een marathon te kunnen lopen ging het lopen steeds beter, met ook langere afstanden. De zomer van 2018 was prachtig qua weer, wel warm en zonnig, maar uitermate droog van karakter. En toen op een donderdag om precies te zijn 9 augustus liep ik probleemloos 20 km., weet nog dat ik die laatste km tegen me zelf aan het praten was van als ik de 20K goed vol maak ik me als een soort van beloning ga inschrijven voor Athene Marathon op 11 november 2018.

Met mijn loopmaatjes was al meer over Athene gesproken en Michel had zich al ingeschreven en een appartement geregeld. Athene marathon inschrijving is relatief goedkoop, zo'n 40 euro, dus mocht het toch in de verdere voorbereiding niet goed gaan dan is dat geen mega bedrag. Moet er wel bij vertellen dat een ticket er nog wel bij komt.
Vanaf moment van inschrijven had ik nog 3 maanden om me voor te bereiden voor ruim 2 x 20K. In feite liep ik hiermee een paar weken voor op een gebruikelijk marathon schema. Maar dat was ook wel nodig door een 2 tal vakantie onderbrekingen in de maanden september en oktober.

De opbouw naar langere duurlopen ging volgens plan en dit ondanks de onderbrekingen. In de maand augustus werd er 148 km, september 159 km en in oktober 190 km gelopen. Als maximale lange duurloop werd op 20 oktober 30 km gelopen, maar ook op 27 oktober werd er nog ruim 27 km gelopen. Had liever in die periode een keer 34 - 36 km willen lopen maar had toch voldoende vertrouwen in een succesvolle marathon. En niet onbelangrijk: geen pijntjes hier of pijntjes daar.

En zo vertrok ik donderdag avond 8 november naar Athene met mijn hardloopschoenen aan.

Loop van Leidse Rijn, Utrecht Urban Trail en Ermeloop Zomer 2018

Peter en Shirley
Na de 10 km van IJsselstein mei 2018 toch iets te overmoedig geworden, zich uitend in weer wat meer gevoeligheid in de knie. Snel tandje terug gedaan met de intensiteit en kon me zo toch opmaken voor de 15 km van de Loop van Leidse Rijn op 3 juni 2018. Het was een warme middag en mede daarom bewust gekozen voor een langzame start. Samen met Michiel Bakker, een marathon loopmaatje, namen we ons voor om ons niet gek te laten maken door de warmte. Hoewel het behoorlijk zweten was onderweg hadden we een goede loop samen. Met als finish tijd voor mij  1.24.00. En nog belangrijker, mijn knie hield zich goed. Na de afloop kwamen we nog een bekende tegen, Shirley, zij had een mooie 10 km gelopen. Proficiat.

Michel B. en Peter
Als teken van het goede herstel stond ik samen met Ron Booij een week later al weer aan de start bij een ander loopevenement. Dit keer de Utrecht Urban Trail. Voor mij een nieuw loopgebeuren. Voor de loop ondeskundigen onder ons, bij een stads Urban Trail gaat het niet om tijd maar om het beleven. Je loopt oa door winkels, theaters en cafe's. Waarbij voor wie dat wil er ook nog vermaak onderweg kan zijn. Hiermee kwam ik op locaties en straatjes in Utrecht waar ik nog nooit geweest was. |De vele trappetjes op en af waren een goede testcase voor mijn onderstel. Al met al een leuk gebeuren. Tijd registratie is niet van belang en daarom dit keer geen tijd.

Peter en Ron

Volgend doel (letje) was om bij de Ermeloop op 18 augustus, een wat snellere 10 km. zien te lopen.
Deze loop wordt georganiseerd door mijn hardloopleermeester en vriend Gerard Peek. Een paar jaar geleden is hij verhuisd naar Ermelo en kon het organiseren van hardloopevenementen toch niet laten. Met als resultaat een avondloop in en rond het dorpje Ermelo. Samen met een paar loopmaatjes was het echt een avondje uit. Waarbij Stefan en Michiel de trailvariant liepen en Arjan en ik de 10 km.. Dat betekende 2 rondjes van 5 km.. Ook nu was het een warm gebeuren wat gepaard ging met veel vochtverlies. De laatste paar honderd meters werd een echte eindsprint daar ik sinds lange tijd weer eens onder de 50 min. kon lopen. Hijgend en puffend kwam ik over de finish in een netto tijd van 49.45, hiermee 12e wordend in categorie M55 en daarboven. De eerlijkheid dient mij te zeggen dat ik niet weet hoe groot die categorie was. De laatste keer dat ik in wedstrijdverband onder de 50 minuten had gelopen was in 2014 geweest, Vechtloop van Maarssen, in een tijd van 46.30. Snel rekenend betekend dit een minuut verval per jaar ouder worden.
Is dit normaal? Is dit goed of slecht? Ik was in ieder geval dik tevreden.
Realiseer me wel dat een absoluut PR op de 10 km er niet meer in zal zitten (Singelloop 2012 in een tijd van 44.44)

Stefan, Peter, Arjan en Michel
Peter en Gerard


Kan me nog goed herinneren dat ik na de finish letterlijk op de schouders van Gerard stortte om bij te komen, wat gelukkig snel lukte. Een mooi moment.

maandag 21 mei 2018

IJsselstein 10 km, 19 mei 2018

Eigenlijk had ik in mijn hoofd om in IJsselstein een halve marathon te lopen, maar merkte de afgelopen weken toch iets meer gevoeligheid na het lopen aan de linker knie en daarom toch besloten om voor de tien te gaan. Altijd leuk om in het kleine dorpje vlakbij te lopen. Mijn loopoverzicht liet zien dat ik in 2010 daar een keer de 10 in 47.35 had gelopen en in 2011 47.19. De omstandigheden deze keer waren buitengewoon, 10-11 graden, nauwelijks wind en bewolkt.Wat wil je nog meer.
Het lopen ging prima, samen met loopvriend Frits en zijn dochter en vriend liepen we alle vier een hele mooie tijd. Zelf voelde ik me heel goed tijdens het lopen en had aan het eind nog flink wat energie over. Finish tijd was 50.46, netto. Wel wat langzamer dan een paar jaar geleden, maar het gevoel was heel goed en daarbij toch wel een paar jaar ouder geworden.

Vandaag de 21e mei een flinke training er over heen, ruim 12 km, maar dit keer heel erg warm, dat scheelt toch wel. Even leek het erop dat ik deze dag een deel met de Roparun kon meedoen, door uitvallers van een bevriend loopmaatje zijn team was ik mogelijk invaller, gelukkig voor hen konden ze het intern oplossen, zelf had ik wel heel bijzonder gevonden om een deel van deze estafettewedstrijd te kunnen meelopen. De volgende wedstrijd voor mij staat zondag 3 juni gepland, de LoopvanLeidsche Rijn, dat moet dan 15 km gaan worden. Zie er naar uit, want dat betekent weer een stap verder naar herstel.

maandag 16 april 2018

De Tien van De Haar 2 april 2018

Op zondag 25 maart was het plan om mijn "rentree" te maken, de PPP loop bij Fysiotherapie praktijk van Leeuwen in De Meern. De bedoeling was om de 8 km te lopen, maar had nog voldoende energie over om een extra 5 km te lopen, daarmee uitkomend op bijna 13 km.. Voor de liefhebbers in een tijd van 1.07.14. Dat zijn nu zaken waar je weer energie van krijgt. Dit smaakt naar meer.

Was eind maart voldoende krachtig en hersteld om me in te schrijven voor de Tien van De Haar op 2 april 2018. Een halve marathon was nog niet verstandig. Wist dochter Elsa en haar vriend Paul te motiveren hiervoor en dat was een extra boost om gedrieen een leuke middag hiervan te maken. Niet eerder hadden we met zijn drieen gelopen.
En ook dit keer voor mij voelde het als een soort "come back", dit maal in een veel groter evenement dan de PPP loop.

Met elkaar liepen we een vlakke race met als doel onder de 52 min. binnen te komen op het centrum van Haarzuilens, locaal bekend als de Brink. En dat ging goed, Elsa had zelfs de laatste km. nog energie over en kwam als eerste van ons over de finisch.
Zelf stopte mijn tijd bij 50.33 min., geen toptijd, maar was tevreden hiermee. Had de laatste maanden niet meer zo ver en met die snelheid kunnen lopen. En vooral de dagen daarna was de reactie van mijn knie gunstig. Niet 100% klachtenvrij, maar veel beter dan daarvoor.

VLNR ?, Peter, Paul en Elsa


En daar bleef het niet bij. De training en afstanden langzaam opgehoogd en half april alweer 2 x 15 km met vlak schema gelopen.
Voor de komende weken staat de LoopvanLeidseRijn op 3 juni op het programma, 10 of 15 km., en wie weet over een paar weken op 19 mei de halve van IJsselstein, dat zou toch te mooi om waar te zijn. En daarna......?
Een najaarsmarathon in binnen of buitenland lonkt, maar 15 km is nog lang geen 42 km. en 195 meter.

Wil dit blog afsluiten met de opmerking dat ik de blog schrijf op de dag van de Boston marathon, waarbij Abdi Nageeye stunt met een zevende plaats. Fikse kou, harde wind en gigantische hoosbuien maakten de Boston marathon ongelooflijk zwaar. De winnaar werd Yuki Kawauchi in 2.15.58.
Wil ik daar ooit een keer bij zijn? Of zal ik daar ooit een keer bij zijn? De tijd zal het leren.


donderdag 26 oktober 2017

Blessure leed

Helaas heb ik er de afgelopen maanden ook een keer fors aan moeten wennen hoe het is om geblesseerd te zijn. Aanvankelijk leek het slechts wat overbelasting van mijn li knie, maar rustiger aandoen en ontzien gaf maar beperkte verbetering. Dus mijn bevriende fysiotherapeut Hans ingeschakeld, meestal helpt dat snel. Niet dit keer helaas.
Maar eerst nog een korte terugblik op 1e helft 2017. Herstel van marathon Valencia ging gewoon goed, rustig afgetrained en al spoedig kwam de planning voor Dublin marathon, 29 oktober 2017. Een mooi relatief vlak parcours, met een verwacht gunstig klimaat. En dat samen met een paar loopmaatjes, Michel (2x) en Stefan, zodat we nog wat Dublin vertier konden meemaken.

Op 17 april liep ik de halve marathon van Haarzuilens, rustig aan liep ik naar 1.55.45. Fungeerde als haas voor iemand die voor het eerst een halve zou lopen en graag onder de 2 uur wilde lopen. En een kleine maand later op 21 mei de LoopvanLeidsche Rijn, de 15 km., ook hierbij lekker gelopen naar een tijd van 1.14.32. Geen PR, maar best tevreden.

Gaandeweg in juni begon ik wat lichte klachten aan de voorzijde van mijn li knie te krijgen, maar ach, wat denk je, pijntje hier pijntje daar. Niet zeuren. Vakantie kwam er aan, maar ook tijdens de vakantie had ik toch het idee dat mijn knie niet echt beter werd, dit terwijl ik duidelijk minder liep. Eenmaal terug in Nederland liep ik op zondag 20 augustus ruim 19 km., richting marathon schema voor Dublin. Was in regio Soesterduinen en Amersfoort. Daags daarna bij fysiotherapeut was mijn linker knie fors gezwollen en een ernstig gezicht van Hans daarbij, schrok er zelf ook van. Rust, veel minder lopen en afwachten. Maar dat was helaas niet voldoende. Was het slijtage? Meniscus? Of een combinatie? Wat wel een beetje dom was bleek de staat van mijn schoeisel te zijn. Maar was dat het alleen? Met slechts nieuwe schoenen aanschaffen bleek ik er niet te zijn. Wel gedaan uiteraard. Veel hardlopen was er deze periode niet bij. De overtollige energie probeerde ik kwijt te raken door mijn racefiets te pakken. Tevens regelmatig samen met Lisette steeds langere wandelingen makend in de omgeving. Het was een goede training voor de stevige tochten die ons in Afrika over een paar maanden te wachten stonden.

Eind oktober toch naar Dublin gegaan, had tenslotte een startnummer en alles was geboekt. Samen met Michel C. aan de start en de eerste 7.43 km meegelopen. De sfeer en enthousiasme van het publiek was mooi. Kostte moeite om uit te stappen, maar was toch echt verstandiger. Daarna bij 40 km. punt weer ingestapt om andere Michel te assisteren tot aan de finish. Ben zelf nog nooit zo fris en helder gefinished bij een marathon, ook wel eens leuk. Het geheel in Dublin voor en na de marathon met elkaar was een leuke belevenis.

Na terugkomst in Nederland diagnostiek laten doen, eerst een gewone rontgen foto die gelukkig geen tekenen van slijtage liet zien, maar de MRI van 7 november liet helaas toch een binnen meniscusprobleem zien. Toch een tegenvaller maar wel een verklaring voor de klachten en het feit dat klachten blijven bestaan. Orthopaed bezocht met een korte maar krachtige boodschap: als u geopereerd wil worden dan is dat goed, maar garantie gaat u niet krijgen.

Probeerde te wennen aan het idee, wil ik blijven hardlopen en in welke intensiteit, hoe krijg ik de dingen rond een OK gepland? Half december hakte ik de knop door, klachten bleven bestaan en knie wilde maar niet slinken qua zwelling. Afspraak gemaakt om op 1 maart 2018 te laten opereren. Eerst gelukkig jan./febr. 2018 met vakantie waarbij de beklimming van een 3000 meter hoge bergvulkaan in Oost Congo op het programma staat. Dat was toch echt een prioriteit.
Het ging die periode wonderbaarlijk goed, klachten namen fors af, kon zelfs weer op mijn knieen hurken, iets wat maanden niet mogelijk was geweest. Wat was wijsheid aangaande wel/niet opereren? Heel voorzichtig begon ik half februari met hardlopen, 4-5 km per keer, van lieverlee uitbreiden naar meer km.. Al met al te weinig klachten (of is het motivatie ?) om te laten opereren, OK dus afgezegd. Van lieverlee meer km. makend, op 20 maart zelfs 10 km., met zeer weinig reactie.

Zou het dan toch zonder OK goed gaan komen? Durfde het bijna niet te geloven.

donderdag 11 mei 2017

Marrakech 28 januari 2017

Mijn eerste loopwedstrijd in Afrika. En wel in Marokko. Relatief kort op de Marathon van Valencia kostte de voorbereiding van een halve marathon mij niet heel veel tijd.
Samen met Paul, mijn dochter Elsa haar vriend, zijn vader Etienne, en mijn vriend Louis stonden wij te samen met een paar duizend enthousiastelingen op de vroege ochtend van 28 januari aan de start van de halve marathon van Marrakech. De zon scheen volop die dag en was het bij aanvang om 8.30 een graad of 12, gaande de loop was ik heel blij dat ik zo minimaal mogelijk gekleed was. We liepen om de hele stad heen, eerst met uitzicht op de besneeuwde Atlas toppen, ongeveer 50 km van Marrakech vandaan, vervolgens zon in de rug en dat was heerlijk, merkte ik dat het lopen makkelijker ging. Aan mijn kilometer tijden was dat ook te zien, ging sneller. Werd warmer en warmer en na 1.50.07 kwam ik in goede conditie over de finish. Mijn hardloopshirt kon ik wel uitwringen van het zweet. Lisette en Karlijn stonden aan de finish ons op te wachten. Een omhelzing bleef achterwege om begrijpelijke redenen.
Paul liep zijn eerste halve marathon net boven de 2 min., en Etienne volgde kort daarna. Ook Louis kwam voldaan over de finish en was tevreden met zijn resultaat.


En nu op naar een volgende uitdaging: en dat wordt.... Dublin Marathon  op zaterdag 28 oktober 2017

dinsdag 24 januari 2017

Valencia Maraton 20 november 2016



Ben me ervan bewust dat ik niet een leger volgers heb, maar zij die mij wel volgen moeten gedacht hebben dat hij de marathon niet gelopen heeft. Gelukkig is het tegendeel waar. Alleen was het er nog niet van gekomen om een blog te schrijven. Inmiddels bijna 2 maanden geleden dat we met een groepje fanatiekelingen naar Valencia trokken. Speciaal voor hen die alleen in de tijd geïnteresseerd zijn, hierbij mijn eindtijd 3.59.11. Onder de 4 uur en daar was ik blij mee. Na Rotterdam april 2016, waar ik ruim boven de 4 uur en met heel veel moeite over de finish kwam was dit toch weer een goed resultaat. Al weer mijn zesde marathon.





Iedere marathon heeft zijn bijzonderheden. Dit keer was het bijzonder dat zowel bij de heenreis als ook bij de terugreis een aantal grote keniaanse marathonlopers in hetzelfde vliegtuig als wij zaten. Zo mocht ik de hand schudden van Geoffrey Mutai, winnaar van New York en Berlijn marathon. Tijdens de Valencia Marathon stapte hij halverwege uit. En op de terugvlucht zat ik zelfs naast de winnaar van de marathon, Victor Kipchirchir.

Links Geoffrey Mutai
links 3.59 en rechts 2.07

Citaat uit "Hardloopnieuws":

Bij de mannen is de winst voor Victor Kipchirchir met 2.07.39 u. Er zijn veel sterke Kenianen in Valencia, maar Kipchirchir heeft de beste benen. Er zijn 13 mannen met betere persoonlijke records dan de latere winnaar, plus debutanten met halve marathontijden vlot onder het uur in deze sterk bezette marathon. Geoffrey Mutai verdwijnt uit de race en de winnaar laat ook favorieten als Gilbert Yegon, Peter Kirui en de winnaar van vorig jaar John Mwangangi kansloos. De mannen lopen in het begin een hoog tempo met een doorkomst halverwege van 1.02.31 u. Op 40 kilometer zijn er nog drie kanshebbers voor de zege en Kipchirchir kan Yegon (2.08.04) en Kirui (2.08.12) kwijtspelen. Beide winnaars hebben dit jaar ook al een voorjaarsmarathon gewonnen en zij maken nu opnieuw flink progressie. Ayabei was de snelste in Barcelona en Kipchirchir in Santiago (Chili). In totaal zijn er 19.000 deelnemers in Valencia






Het herstel na de marathon verloopt goed, na de gebruikelijk paar dagen spierpijn. En na 1-2 weken gaat er weer langzaam gelopen worden. Op naar een volgende uitdaging, of beter gezegd een halve uitdaging. De halve marathon van Marrakech in Marokko staat voor zondag 29 januari 2017 op het programma.



zondag 6 november 2016

Maraton Valencia Trinidad Alfonso 2016 voorbereiding bijna ten einde

Nog minder dan twee weken te gaan en dan sta ik voor de 6e keer aan de start van een marathon.





De voorbereiding de afgelopen drie maanden had de beste weersomstandigheden die je je maar kan voorstellen, de maanden augustus en september waren warm tot heel warm, zelfs de avonden. En in oktober was het ook nog heel aangenaam loop weer. Vooral het achterwege blijven van regen en wind maakte het eigenlijk perfect. De trainingen zijn ook goed verlopen, gelukkig geen enkele last van blessures en de lange duurlopen allemaal kunnen doen, vooral dit laatste aspect was tijdens de laatste voorbereiding voor Rotterdam marathon wat minder geweest. Heb de eerste weken tevens meer aandacht besteed aan bovenbeen krachttraining.

Stefan, Peter, Arjen, Bart, Bertus en Michel tijdens lange duurloop

Al met al de meeste trainingsuren ooit in een marathon voorbereiding kunnen maken, voor de cijfer freaks: de maand oktober spande de kroon met 27 1/2 uur echte looptraining, in september 22 uur en de maand augustus 14 uur. Totaal uitkomend op bijna 65 loopuren. Dat verdeeld over vier trainingsmomenten in de week. Het betekende wel een heel gepuzzel met de agenda en het inplannen van de andere gezinsactiviteiten. Waarvoor dank aan het thuisfront. Door de trainers van Athletic Point zijn we als groep goed begeleid afgelopen periode, ook daarvoor mijn dank.



Het aantal nog te zetten krulletjes in het schema is bijna voorbij. Slechts een paar kleine loopjes resteren.


zaterdag 2 juli 2016

Rotterdam Marathon.....de dag zelf...hoe het afliep.

Vol met energie en enthousiasme richting startvak, voorafgaand was de kleedruimte toegankelijkheid matig en uiteindelijk buiten verkleed en nog al wat drukte om in juiste startvak te komen.
Na het gebruikelijke "we never walk alone" het verlossende startschot. Via de Coolsingel, de Erasmus brug richting Feyenoord stadium en verder. Het voelde goed en ook de weersomstandigheden waren gunstig met redelijke temperatuur en weinig wind. Ook het eten en drinken ging volgens plan. Groot was mijn verbazing toen ik rond de 25 km. bij een licht vals plat moeheid en zwaarte in mijn bovenbenen ging voelen. Hoe kan dat nu?? Werd zelfs zo erg dat ik rond de 30 km even overwoog om uit te stappen bij de Coolsingel. Mijn hoop en ambitie om een nieuw PR te gaan lopen begon af te brokkelen. Toch weet ik nog heel goed dat ik besloot om rechts af te gaan richting Blaak, doorgaan dus voor de laatste 10 km.. Never give up weerklonk in mijn hoofd, denkend aan het filmpje van Drummond, de amerikaanse athletiek loper die tijdens een 400 meter een hamstring scheurde. Werd een moeizame 10 km., deed me denken aan mijn eerste marathon in New York. Aangemoedigd door het enthousiaste publiek in Rotterdam kwam de finish in zicht, afwisselend dribbelend, wandelend en opnieuw weer doorgaan. Met netjes hardlopen had het weinig meer te maken. Zag een tijd binnen de 4 uur voorbijgaan en dan maakt het eigenlijk ook niet zo veel meer uit. Uiteindelijk al filmpjes en foto's makend de finish passerend. Ook wel eens leuk. Eindtijd: Mijn tijd was op zich helemaal niet zo slecht, maar toch.......mijn doel niet echt gehaald. Vond het wel opvallend dat ik vrij snel weer bij mijn positieve was, echt uitgeput was ik niet, was vooral het zware en nog eens zware gevoel in mijn bovenbenen. Die wilden echt niet verder.
Leuk moment was wel dat aan de finish Ahmed Aboutaleb, burgemeester van R dam stond om finishers te feliciteren en ze een hart onder de riem te steken. Nu dat laatste had ik wel nodig.



De dagen en eigenlijk ook weken daarna heb ik me suf geprakkiseerd hoe het zo heeft kunnen gebeuren. Toch een te snelle eerste helft? Te weinig gegeten of gedronken? Te weinig lange duurlopen gelopen? Of te weinig kracht/spiervolume bovenbenen? Of leeftijd? Of een combinatie? Zijn er factoren die ik kan beïnvloeden? Met een aantal mensen in mijn omgeving gesproken en eenduidige oorzaak zal er niet zijn.

Hoe verder, was dit nu mijn vijfde en tevens laatste marathon geweest. Eerst maar de normale herstelperiode na een marathon afwachten. En dat herstel ging goed en dan gaat her van lieverlee toch weer borrelen. In de omgeving worden plannen voor een najaarsmarathon gemaakt.
Na veel wikken en wegen knoop doorgehakt, 20 november 2016: 36 MARATON VALENCIA TRINIDAD ALFONSO.


zaterdag 9 april 2016

Rotterdam Marathon 2016 parcour

Voor de volledigheid van het verhaal de route in beeld. Kwam op de expo nog een collega tegen, Gerard H.:  voor al uw vragen en loop problemen.


Het feest kan beginnen, ben er klaar voor. Morgenochtend 7.51 met de trein van Vleuten naar dit keer niet Goejanverwelle maar Rotterdam, Het "we never walk alone" begint al langzaam in mijn hoofd te klinken.

Rotterdam marathon 10 april 2016

Het aftellen is begonnen, nog minder dan 24 uur voor de start van mijn 5e marathon. Het lijkt routine te worden, maar dat is het zeker niet. Weliswaar ga ik Rotterdam voor de 2e keer doen, maar het is en blijft gewoon een hele lange afstand. Gisteren mijn startnummer opgehaald.  

....the Wall of fames......
...snelle haas voor de laatste 200 meter....

CPC Loop Den Haar en dehalvevandeHaar voorjaar 2016

Hoewel bekend dat je in een voorbereiding voor een marathon eigenlijk geen wedstrijdlopen moet doen kon ik het toch niet nalaten om op 6 maart 2016 mee te doen aan de City Pier City Loop in Den Haag. Het weer was aan de frisse kant en vooral het deel langs de Noordzee met de nodige meters omhoog was pittig, uiteindelijk een tijd van 1.44.16, geen PR, maar gezien stadium van voorbereiding best tevreden. De dagen daarna wel nodig gehad om te herstellen.


De weken daarna langzaam opbouwen naar de langste duurloop in de voorbereiding naar Rotterdam. 's Ochtends vroeg, 20 maart  met de trein naar Goejanverwelle en daarna ruim 34 km teruglopen naar station Vleuten. Met dank aan de catering onderweg.


de laatste van de 34 kilometers, eenzaam op kop


De laatste grote voorbereiding was op 28 maart, de 1/2 Marathon van Haarzuilens, 2 rondjes van een 1/4 marathon, waarbij de 2e een zwaar stuk had met volle wind tegen dwars door een weiland. Mijn tijd was een klein succesje, verbetering van parkoers pr voor mij, met een tijd van 1.46.45. Wat vooral prettig was dat er de dagen daarna nauwelijks spierreactie was. Met nog 2 weken te gaan voor de marathon van Rotterdam was het nu een kwestie van heel blijven, afbouwen en rusten.

zaterdag 23 januari 2016

Egmond, halve marathon op 10 januari 2016

De omstandigheden beloofden niet veel goeds. Veel wind, geschat op windkracht 7 en dat pal uit het Zuidwesten. Regen was ook voorspeld, een ding was gunstig en dat was de temperatuur, rond de 6 a 7 graden. Maar je wilt een keer Egmond lopen en dan heb je rekening te houden met de natuur en haar grillen.


Samen met loopvriend Peter, die Egmond al zo vaak gelopen heeft dat hij iedere bocht en zandduin kent in de vroege ochtend richting Heiloo, vandaar per bus verder en hadden we ruim tijd om nog wat te drinken in een locaal cafe. De spanning steeg toen we in het "starthok" stonden en jawel we konden gaan. Het was en het bleef gelukkig droog ondanks dreigende wolken. Na een 500 meter al afdalend naar het strand, je werd bijna weggeblazen, wat een wind. Wel een mooi ervaring zo langs de vloedlijn, het zand werd opgeblazen en voelde alsof je gezandstraald werd, en dat voor ruim 7 kilometers lang. Een PR zat er niet in, maar dat had ik me al eerder gerealiseerd. Heel blijven en mezelf niet opblazen, aan alles komt een eind. Zo liep je in een groepje enigszins in de luwte en ineens liep je weer alleen tegen de wind in te beuken. Toen ik het strand af en de duinen omhoog liep en nog ruim 13 kilometers te gaan had voelde ik me goed en dacht....alleen nog maar uitlopen. Daarna ging het goed, veel wind mee, prachtig door het duin landschap, op en neer gaand. Op de kwart marathon zat ik ruim boven het uur, maar de 2e helft ging stuk sneller, om uiteindelijk te finishen in 1.57.47, een mooie negative split. Was al met al best tevreden en had na afloop nauwelijks klachten.

De week volgend op Egmond wel rustig aangedaan om daarna het marathon schema voor Rotterdam weer op te pakken. Dat komt neer op 4x in de week trainen, dinsdag en woensdag avond en de zaterdag en zondagochtend. Best veel tijdsbelasting. Op moment van schrijven is de lange duurloop in het weekend rond de 1.20- 1.30 uur. Nog steeds minder dan Egmond. Op naar het volgende event wat de CPC Loop (City Pier City Loop) in Den Haag zal gaan worden op 6 maart 2016.